Dwa rodzaje podmiotów rzymskiego obrotu : societas publicanorum i negotiatio per servos communes

2014
journal article
article
dc.abstract.enRoman law did not develop the concepts of the rightholder, corporation, legal capacity, the ability to act. Description of association as "bodies" (corpora) pointed to the analogy between them and the human persons. The term societas sometimes designated collegium or associations. Corporations were not identified with members and acted despite changes in the composition. Gaius mentions companies with legal capacity: tax farmers and mining enterprises. The company was represented by manceps. Death of one of the partners did not cause dissolution of the company. Shares were traded. Besides evolved ius honorarium equivalent of the corporate enterprise form - a company run by a common slave. The principal components were the slave and entrusted peculium (property given by the lord to a slave, except objects indispensable to his living). Negotiatio per servos communes was established as an alternative to the contract of societas. The slave led the company that was de jure the property of the master. Peculium served to divide lord's property into separate business units. Enterprise carried on by a slave retained economic identity despite the change of owners and partially of the slave. It is disputable whether peculium creditors had priority in execution from the peculium against personal creditors. The company's assets were separated from the rest of master's property. The company based on peculium did not involve any capital protection against creditors of the owner. Lack of developed accounting hampered the identification of assets of the entity in the case of insolvency.pl
dc.abstract.plPrawo rzymskie nie opracowało pojęć podmiotu prawa, osoby prawnej, zdolności prawnej, zdolności do czynności prawnych. Określanie zrzeszeń jako "ciał" (corpora) wskazywało na analogię między nimi a osobami ludzkimi. Termin societas niekiedy oznaczał ollegium lub stowarzyszenia. Korporacji nie identyfikowano z członkami i zachowywała tożsamość mimo zmian składu osobowego. Gaius wylicza spółki z podmiotowością a to dzierżawiące podatki i spółki górnicze W imieniu spółki działał manceps. Śmierć jednego ze wspólników nie powodowała rozwiązania spółki. Istniały udziały będące przedmiotem obrotu. Poza tym ius honorarium wykształciło ekwiwalent spółki-podmiotu - przedsiębiorstwo prowadzone przez wspólnych niewolników. Zasadniczymi jego składnikami był niewolnik i powierzone mu peculium (mienie które pan oddał w zarząd niewolnikowi poza przedmiotami niezbędnymi mu do życia). Negotiatio per servos communes powstała jako alternatywa dla umowy societas. Niewolnik prowadził przedsiębiorstwo, które de iure stanowiło własność jego panów. Peculium służyło dzieleniu mienia pana na wyodrębnione zespoły gospodarcze. Przedsiębiorstwo prowadzone przez niewolnika zachowywało ekonomiczną tożsamość mimo zmiany właścicieli i po części niewolnika. Sporne jest czy wierzyciele z peculium mieli pierwszeństwo zaspokojenia z peculium przed wierzycielami osobistymi. Aktywa przedsiębiorstwa były oddzielone od pozostałego mienia pana. Przedsiębiorstwo oparte o peculium nie charakteryzowało się ochroną kapitału przed wierzycielami właściciela. Brak rozwiniętej rachunkowości utrudniał dokładne zidentyfikowanie mienia danego podmiotu w razie niewypłacalności.pl
dc.contributor.authorMarek, Rafał - 103247 pl
dc.date.accession2018-02-13pl
dc.date.accessioned2018-02-13T11:34:10Z
dc.date.available2018-02-13T11:34:10Z
dc.date.issued2014pl
dc.date.openaccess0
dc.description.accesstimew momencie opublikowania
dc.description.number1 (14)pl
dc.description.physical54-76pl
dc.description.versionostateczna wersja wydawcy
dc.identifier.issn1689-9601pl
dc.identifier.urihttps://ruj.uj.edu.pl/xmlui/handle/item/50184
dc.identifier.weblinkhttp://www.tbsp.wpia.uj.edu.pl/documents/4137545/33421780/IPP%2014.pdf#page=54pl
dc.languagepolpl
dc.language.containerpolpl
dc.rightsUdzielam licencji. Uznanie autorstwa - Użycie niekomercyjne - Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowa*
dc.rights.licenceOTHER
dc.rights.urihttp://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/legalcode.pl*
dc.share.typeotwarte czasopismo
dc.subtypeArticlepl
dc.titleDwa rodzaje podmiotów rzymskiego obrotu : societas publicanorum i negotiatio per servos communespl
dc.title.alternativeTwo types of enitities of Roman commerce : societas publicanorum and negotiatio per servos communespl
dc.title.journalInternetowy Przegląd Prawniczy TBSP UJpl
dc.typeJournalArticlepl
dspace.entity.typePublication
dc.abstract.enpl
Roman law did not develop the concepts of the rightholder, corporation, legal capacity, the ability to act. Description of association as "bodies" (corpora) pointed to the analogy between them and the human persons. The term societas sometimes designated collegium or associations. Corporations were not identified with members and acted despite changes in the composition. Gaius mentions companies with legal capacity: tax farmers and mining enterprises. The company was represented by manceps. Death of one of the partners did not cause dissolution of the company. Shares were traded. Besides evolved ius honorarium equivalent of the corporate enterprise form - a company run by a common slave. The principal components were the slave and entrusted peculium (property given by the lord to a slave, except objects indispensable to his living). Negotiatio per servos communes was established as an alternative to the contract of societas. The slave led the company that was de jure the property of the master. Peculium served to divide lord's property into separate business units. Enterprise carried on by a slave retained economic identity despite the change of owners and partially of the slave. It is disputable whether peculium creditors had priority in execution from the peculium against personal creditors. The company's assets were separated from the rest of master's property. The company based on peculium did not involve any capital protection against creditors of the owner. Lack of developed accounting hampered the identification of assets of the entity in the case of insolvency.
dc.abstract.plpl
Prawo rzymskie nie opracowało pojęć podmiotu prawa, osoby prawnej, zdolności prawnej, zdolności do czynności prawnych. Określanie zrzeszeń jako "ciał" (corpora) wskazywało na analogię między nimi a osobami ludzkimi. Termin societas niekiedy oznaczał ollegium lub stowarzyszenia. Korporacji nie identyfikowano z członkami i zachowywała tożsamość mimo zmian składu osobowego. Gaius wylicza spółki z podmiotowością a to dzierżawiące podatki i spółki górnicze W imieniu spółki działał manceps. Śmierć jednego ze wspólników nie powodowała rozwiązania spółki. Istniały udziały będące przedmiotem obrotu. Poza tym ius honorarium wykształciło ekwiwalent spółki-podmiotu - przedsiębiorstwo prowadzone przez wspólnych niewolników. Zasadniczymi jego składnikami był niewolnik i powierzone mu peculium (mienie które pan oddał w zarząd niewolnikowi poza przedmiotami niezbędnymi mu do życia). Negotiatio per servos communes powstała jako alternatywa dla umowy societas. Niewolnik prowadził przedsiębiorstwo, które de iure stanowiło własność jego panów. Peculium służyło dzieleniu mienia pana na wyodrębnione zespoły gospodarcze. Przedsiębiorstwo prowadzone przez niewolnika zachowywało ekonomiczną tożsamość mimo zmiany właścicieli i po części niewolnika. Sporne jest czy wierzyciele z peculium mieli pierwszeństwo zaspokojenia z peculium przed wierzycielami osobistymi. Aktywa przedsiębiorstwa były oddzielone od pozostałego mienia pana. Przedsiębiorstwo oparte o peculium nie charakteryzowało się ochroną kapitału przed wierzycielami właściciela. Brak rozwiniętej rachunkowości utrudniał dokładne zidentyfikowanie mienia danego podmiotu w razie niewypłacalności.
dc.contributor.authorpl
Marek, Rafał - 103247
dc.date.accessionpl
2018-02-13
dc.date.accessioned
2018-02-13T11:34:10Z
dc.date.available
2018-02-13T11:34:10Z
dc.date.issuedpl
2014
dc.date.openaccess
0
dc.description.accesstime
w momencie opublikowania
dc.description.numberpl
1 (14)
dc.description.physicalpl
54-76
dc.description.version
ostateczna wersja wydawcy
dc.identifier.issnpl
1689-9601
dc.identifier.uri
https://ruj.uj.edu.pl/xmlui/handle/item/50184
dc.identifier.weblinkpl
http://www.tbsp.wpia.uj.edu.pl/documents/4137545/33421780/IPP%2014.pdf#page=54
dc.languagepl
pol
dc.language.containerpl
pol
dc.rights*
Udzielam licencji. Uznanie autorstwa - Użycie niekomercyjne - Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowa
dc.rights.licence
OTHER
dc.rights.uri*
http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/legalcode.pl
dc.share.type
otwarte czasopismo
dc.subtypepl
Article
dc.titlepl
Dwa rodzaje podmiotów rzymskiego obrotu : societas publicanorum i negotiatio per servos communes
dc.title.alternativepl
Two types of enitities of Roman commerce : societas publicanorum and negotiatio per servos communes
dc.title.journalpl
Internetowy Przegląd Prawniczy TBSP UJ
dc.typepl
JournalArticle
dspace.entity.type
Publication
Affiliations

* The migration of download and view statistics prior to the date of April 8, 2024 is in progress.

Views
8
Views per month
Views per city
Gdynia
2
Hong Kong
2
Warsaw
2
Radomsko
1
San Jose
1
Downloads
marek_dwa_rodzaje_podmiotow_rzymskiego_obrotu_2014.pdf
49