Artykuł przedstawia możliwości oraz ograniczenia w przyswojeniu metod mikrohistorii dla studiów nad społeczeństwem powojennej Polski na przykładzie procesu aborcyjnego, który miał miejsce u progu społecznej transformacji ery stalinizmu. Polityczny nacisk mający na celu wyeliminowanie aborcyjnego czarnego rynku był częścią szerszego, centralnie sterowanego planu kontrolującego dzietność tamtych czasów. Szczegółowy zapis postępowania sądowego skierowanego przeciwko Marii spod Bochnii w 1949 roku jest punktem wyjścia dla refleksji o obecności i działania tabu w wiejskiej wspólnocie (zgodnie z koncepcją nieczystości i dewiacji Mary Douglas). Główne tezy artykułu dotyczą wyjątkowego nagromadzenia procesów tabuizacji jako wyniku jednoczesnej koegzystencji zachowanych, tradycyjnych metod „unikania” ciąży szufladkowanych jako niebezpieczne z punktu widzenia religijnych zaleceń oraz fizycznej kontroli liczby urodzin dokonywanej przez państwo