Polish expedition to Spitsbergen in 1938

Polska wyprawa na Spitsbergen w 1938 r. była piątą polską wyprawą do Arktyki w okresie międzywojennym. W wyprawie wzięły udział 4 osoby: geolog Bronisław Halicki (1902-1962) z Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie, geograf i geomorfolog Mieczysław Klimaszewski (1908-1995) z Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, geolog Ludwik Sawicki (1893-1972) związany z Państwowym Instytutem Geologicznym w Warszawie, oraz Stefan Bernadzikiewicz (1907-1939) z Politechniki Warszawskiej (pełnił rolę kierownika organizacyjno-technicznego). Polska wyprawa przebywała od 5 lipca do 6 września 1938 r. na Ziemi Oskara II na Spitsbergenie. Baza została założona na równinie Kaffiøyra. Badania były prowadzone w promieniu do 100 km od bazy. Głównym zadaniem ekspedycji było zebranie możliwie dużej ilości danych do celów porównawczych umożliwiających badania osadów plejstoceńskich w Polsce. II wojna światowa uniemożliwiła pracowanie zebranych danych i wydanie odpowiednich licznych publikacji. Dopiero w 1960 M. Klimaszewski opublikował cenne studium geomorfologiczne poświęcone obszarowi położonemu między Kongsfjorden a Eidembukta. Dane i doświadczenia zdobyte na Spitsbergenie miały ogromne znaczenie dla późniejszych interpretacji zarówno staroczwartorzędowych, jak i młodoplejstoceńskich oraz holoceńskich profilów geologicznych na Niżu Polskim.

Polish expedition to Spitsbergen in 1938 was the fifth Polish expedition to the Arctic during interwar period. Four persons participated in it: geologist Bronisław Halicki (1902-1962) from Stefan Batory University in Vilnius, geographer and geomorphologist Mieczysław Klimaszewski (1908-1995) from, the Jagiellonian University in Kraków, geologist Ludwik Sawicki (1893-1972) connected with the State Geological Institute in Warsaw, and Stefan Bernadzikiewicz (1907-1939) from the Warsaw Technical University (organizer and technical leader of the expedition). Polish expedition stayed from July 5th to September 6th 1938 on the Oscar II Land on Spitsbergen. The basis was set up on the Kaffiøyra plain. Research was conducted within up to 100 km radius from the base. The main purpose of the expedition was to collect possibly enough data for comparison purposes that could enable studies of the Pleistocene deposits in Poland. The 2nd World War prevented researchers from working on the collected data and from publishing them. Only in 1960, M. Klimaszewski published a valuable geomorphological study devoted to the territory located between Kongsfjorden and Eidembukta. The data and experience obtained on Spitsbergen were of great importance for later interpretations, both Old Quaternary and Young Pleistocene, as well as Holocene geological profiles on the Polish Lowlands.