Language which carries the testimony of powerlessness : selected accounts of the Volhynia massacre survivors and their poetics

Streszcz. po pol. i ang., bibliogr.

Artykuł, który powstał na podstawie pracy licencjackiej, jest próbą analizy ponad stu relacji osób ocalałych ze zbrodni wołyńskiej, z wykorzystaniem kategorii świadectwa. Autorka za zadanie postawiła sobie znalezienie odpowiedzi na pytania: jak mówić o zbrodni, której nie da się wyrazić słowami, i po co o niej mówić? Zbadała więc te dokumenty osobiste, posługując się narzędziami literaturoznawstwa. Uwzględniła kategorie czasu, przestrzeni czy milczenia. Analizie poddała także sposoby kreowania wizerunku oprawców i same opisy zbrodni, przyglądając się czynnikom, które wpłynęły na takie, a nie inne postrzeganie rzeczywistości przez ocalałych. Zbadała zatem między innymi, jaką rolę w doświadczeniu traumy odgrywają zmysły oraz przynależność religijna.

Based on a BA thesis, the article is an attempt to analyze over a hundred accounts of survivors of the Volhynia massacre, referring to the category of testimony. The author tries to find answers to the questions of how to speak about a genocide which cannot be expressed in words and why to speak about it. The author examines the personal accounts using the tools of literary criticism. The categories of time, space and silence are taken into account. Ways of creating the images of the perpetrators and the very descriptions of the crime are also analyzed, with the focus on factors that contribute to producing a given perception of reality by the survivors. Thus, among other things, the role played by the senses and religious affinity in a traumatic experience is examined.