Magi Eoa promunt munera : Adoration of the Magi in the poetry of Prudentius

Bibliogr. s. 46-47

W niniejszym artykule analizuję opisy pokłonu Magów zawarte w trzech utworach póź-noantycznego rzymskiego poety Prudencjusza: w hymnie XII ze zbioru Cathemerinon, poemacie Apotheosis oraz XXVII epigramie Dittochaeon. Autor ten, uchodzący za najwybitniejszego z chrześcijańskich poetów starożytności, łączył w swojej twórczości tradycję klasyczną z wiarą w Chrystusa. Ewangeliczna historia o Magach ze Wschodu (Mt 2, 1-12) zostaje przez Prudencjusza przedstawiona przy pomocy środków wyrazu zaczerpniętych z poezji pogańskiej, zwłaszcza Horacjańskiej. Mimo iż historycznie Magowie byli silnie związani ze światem irańskim, u Prudencjusza są przede wszystkim przedstawicielami pogańskiego Wschodu, który przybywa uczcić Chrystusa.

In this article I analyse the scenes of the Adoration of the Magi included in three pieces written by the late antiquity Roman Prudentius: 12th hymn of Cathemerinon, poem Apotheosis and 27th epigram of Dittochaeon. The poet, who is considered to be the greatest Christian poet of antiquity, united in his poetry classical tradition and faith in Christ. Prudentius presents the Evangelical story of the Magi of the East (Matthew 2, 1-12) using forms of expression taken from earlier (especially Horatian) poetry. Al-though historical Magi was connected with the Iranian world, in Prudentius poetry they are the representants of the East who come to worship Christ.