"The Ukrainian trilogy" as a striving for the lost center : a contribution to reflection on the myth of the great whole in the prose of Józef Łobodowski

Nieaktywne DOI: 10.55159/nn.19

Autorka artykułu przedstawia trylogię Łobodowskiego w kontekście "Pana Tadeusza" Adama Mickiewicza i tradycji epickiej w ogóle. Od przełomu XIX i XX wieku typowe doświadczenie społeczne ustępuje miejsca prawdzie egzystencjalnej, a wiedza o coraz lepiej wyodrębnionych środowiskach, z którymi identyfikują się pisarze, służy kreowaniu indywidualnych światów i koncepcji artystycznych. Józef Łobodowski wyraźnie wpisuje się w ten trend. "Pan Tadeusz" był literackim rezerwuarem przestarzałej obyczajowości, opisywał typ relacji rodzinnych należących do przeszłości. Trylogia Łobodowskiego jest kolejnym ogniwem tego pożegnania z zastanym porządkiem. Najważniejszym wymiarem obyczajów przedstawionych w obu utworach jest umieszczenie ich w pewnym odwiecznym rytuale tradycji.

The author of the article presents Łobodowski's trilogy in the context of "Pan Tadeusz" by Adam Mickiewicz and the epic tradition in general. From the turn of the 19th and 20th centuries, typified social experience is giving way to existential truth, and knowledge about the increasingly better distinguished environments which writers identify with, serves to create individual worlds and artistic concepts. Józef Łobodowski clearly follows this trend. "Pan Tadeusz" was a literary reservoir of obsolete customs, it described the type of family relationships belonging to the past. Łobodowski's trilogy is another link in this farewell to the current order. The most important dimension of the customs presented in both works is placing them in a certain perennial ritual of tradition.