Bibliogr. s. 182-184

Oczekiwania w zakresie wpisującego się w stereotyp bohemy stylu życia artystów oraz ich potrzeby zanurzania się w "gwarze artystycznym" kształtują popularny wizerunek artystów i często stają się podstawą formułowania polityk miejskich. Celem naszego opracowania jest, wychodząc poza stereotypowe wizje oczekiwań, co do społecznych i przestrzennych preferencji artystów, dogłębna analiza postaw artystów wobec "gwaru artystycznego" oraz jego obecności w kontekście miejskim. Posługując się wynikami badań prowadzonych wśród artystów w dwóch polskich miastach, wzięliśmy pod uwagę, w jakim stopniu "gwar artystyczny" jest istotnie ważnym zasobem artystycznym dostępnym we współczesnych ośrodkach miejskich oraz gdzie w przestrzeni miejskiej i w jakiego typu miejscach jest on doświadczany przez współczesnych artystów. Uwzględniliśmy również potrzeby artystów o diametralnie różnym charakterze tj. potrzebę ciszy i samotności oraz to, jak przekładają się one na ich strategie przestrzenne, a także poszukiwaliśmy czynników, które wpływają na zróżnicowanie postaw i potrzeby artystów oraz ich strategie w odniesieniu do bogatych w gwar przestrzeni. Nasze badania obrazują złożoność potrzeb i strategii artystów w odniesieniu do gwaru, które z kolei przekładają się na specyficzne wybory i strategie przestrzenne, jakich dokonują w obrębie miast.

Expectations of bohemian inclinations of artists and their need to immerse in buzz shape the popular image of artistic professionals and often become a point of departure for public policies. The aim of our study, moving beyond preconceived notions on artists’ social and spatial preferences, has been to take a more nuanced look at artists’ attitudes toward buzz and its presence in urban settings. Drawing on the results of a research project conducted in two Polish cities, we have considered to what extent buzz is indeed an important artistic resource in contemporary urban centers and in what locations and types of spaces it is experienced by artists. We have also taken into account artists’ use of the opposite of buzz, that is, silence and solitude, in their urban creative strategies as well as analyzed what factors impact on the diversity of artists’ attitudes, needs, and strategies toward buzz-rich environments. Research findings point to the complexity of artists’ strategies toward buzz which might in turn translate into specific spatial strategies and choices they make within cities.