Hegemon or loser? : analyzing Germany's success in the Council of the European Union

Artykuł powstał w ramach projektu POLGER (Diskrepanz oder Interessengemeinschaft? Polnisch-deutsche Relationen in Institutionen und im Gesetzgebungsprozess der Europäischen Union) realizowanego z grantu Polsko-Niemieckiej Fundacji na rzecz Nauki

Celem artykułu jest weryfikacja empiryczna hipotezy, wyprowadzonej z teorii siły głosu, stanowiącej, że Niemcy są hegemonem w Radzie UE, który w największym stopniu determinuje wyniki negocjacji w tej instytucji oraz jest najbardziej skuteczny w realizacji swoich preferencji. Twierdzenie to - silnie zakorzenione w literaturze naukowej oraz opinii publicznej - przetestowano poprzez analizę sukcesu państw członkowskich, w tym Niemiec, w Radzie, mierzonego odsetkiem kontestacji (sprzeciwów lub wstrzymań się od głosu) zgłoszonych przez nie w głosowaniach nad aktami ustawodawczymi UE w latach 2009-2019. Do tego celu użyto trzech technik statystycznych: statystyki opisowej, regresji liniowej oraz skalowania wielowymiarowego. Ogółem, hipoteza o hegemonii Niemiec nie została potwierdzona. Wręcz przeciwnie, kraj ten okazał się być jednym z najmniej skutecznych państw w Radzie. Taka konkluzja wypływa z następujących wyników. Po pierwsze, analiza statystyki opisowej wykazała, że Niemcy są jednym z państw, które najczęściej przegrywają głosowania w Radzie. Po drugie, analiza regresji liniowej dowiodła, że sukces Niemiec w Radzie jest istotnie statystycznie niższy od pozostałych państw. W efekcie kraj ten znajduje się w wąskim gronie trzech największych przegranych w tej instytucji. Po trzecie, analiza skalowania wielowymiarowego ujawniła, że Niemcy mają poważne trudności z budowaniem koalicji wygrywających oraz mniejszości blokujących w Radzie, gdyż nie posiadają w zasadzie żadnego stałego lub bliskiego koalicjanta. Artykuł argumentuje, że tak peryferyjna pozycja Niemiec w Radzie jest spowodowana radykalizmem ich preferencji oraz niską skłonnością do udzielania koncesji w negocjacjach. Jednocześnie artykuł przewiduje, że po wyjściu Wielkiej Brytanii z UE Niemcy nadal będą izolowane w Radzie, a ich sukces w głosowaniach w tej instytucji pozostanie na niskim poziomie.

The purpose of the article is to empirically verify the hypothesis, derived from the theory of voting power, that Germany is a hegemon in the Council of the EU, determining the outcomes of negotiations in this institution and being the most successful in attaining its preferences. This claim - firmly rooted in both scientific literature and public opinion - is tested by analyzing the bargaining success of all member states, including Germany, in the Council, measured as the number of times they contested (voted against or abstained from voting) EU legislative acts in the years 2009-2019. Three statistical techniques are used for this purpose: descriptive statistics, linear regression and multidimensional scaling. Overall, the hypothesis on Germany’s hegemony was not corroborated. On the contrary, this country was found to be among the least successful states in this institution. Such a conclusion stems from the following findings. First, the descriptive statistics revealed that Germany is one of the countries that most often contest EU legislation and lose votes in the Council. Second, a linear regression showed that Germany’s success in the Council is statistically significantly lower than that of other member states. As a result, this country is among the three biggest losers in this institution. Third, a multidimensional scaling analysis demonstrated that Germany has major difficulties in building winning coalitions and blocking minorities in the Council, since it has virtually no permanent or close coalition partner. The article argues that such peripheral position of Germany in the Council is due to the extremity of its preferences and its low propensity to grant concessions in negotiations. At the same time, the article predicts that Germany would continue to be isolated in the Council and its success would remain low after the UK’s withdrawal from the EU.