Identity dilemmas and language polyphony in Andrej Kudzinienka's film "Massacre"

Przedmiotem analizy w artykule są poruszone w filmie Masakra białoruskiego reżysera Andreja Kudzinienki kwestie poszukiwania tożsamości i dylematów tożsamościowych, patriotyzmu i postrzegania ziemi jako wartości, a także zjawisko polifonii językowej. Wykorzystany przez reżysera zabieg polifoniczności, skutkujący wielokrotnym przełączaniem kodów językowych i zależnością językowego obrazu świata mieszkańców XIX-wiecznej Białorusi od czynników zewnętrznych – politycznych, społecznych, stanowych etc. – pozwala akcentować uwagę na języku jako jednym z kluczowych elementów konstruktu tożsamości – zarówno na płaszczyźnie samoidentyfikacji bohaterów, funkcjonowania w obrębie paradygmatu "swój–obcy– inny", jak i ich wyborów cywilizacyjno-kulturowych i manifestowania przynależności narodowej.

This article is inspired by the film The Massacre by the Belarusian director Andrej Kudzinienka. The main subject of this article is the issue of seeking an identity, identity dilemmas, and the perception of land as a material, spiritual, and a historical memory building element. We discuss how the phenomenon of language polyphony reinforces identitiy issues and dilemmas. The director skillfully uses polyphony to draw the attention to the subject of identity dilemmas by showing multiple switching of language codes and the dependence of language on external factors building up identity: politics, social structures, and influence of the state. Polyphony emphasizes the language as one of the key elements of identity: both as self-identification, functioning within "own-foreign-other" paradigm, and as civilizational and cultural choices which manifest nationality.

Прадметам аналізу ў артыкуле з’яўляюцца паднятыя ў фільме Mасакра беларускага рэжысёра Андрэя Кудзіненкі праблемы пошуку тоеснасці, свядомасных дылем, патрыятызму і стаўлення да зямлі як духоўнай каштоўнасці, а таксама з’ява моўнай паліфоніі. Выкарыстаны рэжысёрам прыём паліфоніі, што прыводзіць да шматразовай змены моўных кодаў і экспануе залежнасць моўнага вобразу свету жыхароў Беларусі XIX стагоддзя ад знешніх фактараў – палітычных, грамадскіх, класавых і т.д. – дазваляе засяродзіць увагу на мове як адным з ключавых элементаў канструкту тоеснасці – і ў кантэксце самаідэнтыфікацыі герояў, функцыянавання ў парадыгме "свой-чужы-іншы", і ў кантэксце цывілізацыйна-культурнага выбару і маніфеставання нацыянальнай прыналежнасці.