Writing the Love. Jarosław Iwaszkiewicz's Love Letters to Jerzy Błeszyński

Celem pracy jest wieloaspektowa analiza strategii tekstualizacji miłości, oparta na przykładzie listów miłosnych Jarosława Iwaszkiewicza do Jerzego Błeszyńskiego. Ram filozoficzno-teoretycznych dostarczają przede wszystkim prace Rolanda Barthes’a (Fragmenty dyskursu miłosnego) oraz Luce Irigaray (La voie de l’amour, J’aime à toi), a także Derek Attridge oraz jego model lektury odpowiedzialnej. Pierwszy rozdział pracy poświęcony jest konceptualizacji miłości pojmowanej jako rodzaj komunikacji, bazujący na intencjonalnym wzajemnym zwróceniu się ku sobie dwóch autonomicznych podmiotów. Tak rozumiana miłość jest ruchem wewnętrznie sprzecznym, jednocześnie transcendentnym oraz immanentnym, dążącym do zaanektowania drugiego podmiotu i potwierdzającym jego istnienie. W drugim rozdziale pracy położono nacisk przede wszystkim na kwestię starości, której Iwaszkiewicz doświadcza w związku z młodszym partnerem, oraz męskości, w którą Błeszyński jest przez pisarza wprowadzany. Niesymetryczność tej relacji sprawia, że miłość poddaje się literaturyzacji i jest przez Iwaszkiewicza przeżywana przez pryzmat Uczty Platona. Relacja pomiędzy fikcją a rzeczywistością to główny problem trzeciego rozdziału, w którym listy rozumiane są jako rodzaj tekstu afektywnego, zaś cel ich stanowi już nie komunikacja, lecz autoterapia.

The purpose of this paper is a diversified analysis of strategies of love textualization, based on the example of love letters from Jarosław Iwaszkiewicz to Jerzy Błeszyński. The main philosophical and theoretical framework is provided by studies by Roland Barthes (A Lover’s Discourse: Fragments), Luce Irigaray (The Way of Love, I Love to You) and Derek Attridge with his responsible reading model. The first part of the paper conceptualizes love as a kind of communication, based on a reciprocity of two independent subjects who intentionally turn to each other. Love, conceived in that manner, turns out to be a movement contradictory internally, at the same time transcendent and immanent; and it seeks to appropriate the other subject, as well as to confirm his/her existence. In the second part of the paper a special emphasis is placed on the issue of oldness, experienced by Iwaszkiewicz during his relation with a younger partner, and that of masculinity into which Błeszyński is initiated by the writer. The asymmetry of this relationship makes the love more literary; Iwaszkiewicz experiences his life via Plato’s Symposium. The rapport between fiction and reality constitutes the primary problem of the third chapter, in which the letters are perceived as a kind of affective text; it is the self-healing, and not the communication anymore, that serves as their goal.