Efekt uczenia się testu marszowego 6-minutowego u zdrowych młodych osób

Introduction: The six-minute walk test is a standardised and frequently used measure of tolerance for exercise. It is usually applied to patients with disorders of the respiratory and circulatory systems. Researchers differ in their opinion about whether what is referred to as the learning effect exists, and consequently, whether a preliminary test should be conducted prior to the actual test. Aim: The aim of this study was to determine whether a learning effect occurs in the six-minute walk test, by conducting the test twice with healthy young persons for whom the test should not constitute an excessive strain. The obtained results will be used for further research aimed at assessing the learning effect in patients with interstitial lung diseases. Material and Methods: The study participants comprised 30 students of physiotherapy at the University of Physical Education in Krakow (22 women and 8 men) aged between 20 to 26 years (with a mean age of 23.2 ± 1.56 years). The participants underwent two trials of the six-minute walk test at an interval of at least 15 minutes (i.e., after the following parameters had returned to their resting val­ues: exhaustion, shortness of breath, heart rate, and blood pressure). Both trials of the test were conducted in the same conditions. None of the study participants were informed about the aim of the experiment. Results: The mean of the six-minute walk distance among all study participants was 748.13 ± 56.81 m in the first trial and 773.88 ± 70.32 m in the second trial. Thus, a statistically significant difference was found in the walk distance of the first and the second trial. Most participants (90%) improved their distance in the second trial. a statistical analysis showed that the difference in the ob­tained distance between Trial 1 and Trial 2 was statistically significant among all participants and for both men and women (p<0.05), even though as much as 80% of the participants declared after the first trial that they would be unable to walk faster. The mean dif­ferences between Trials 1 and 2 for the entire sample amounted to 25.75 ± 34.85 m. Conclusions: The results indicate the existence of the learning effect in the six-minute walk test among young healthy persons. Conse­quently, a preliminary test should be conducted with the study participants prior to the main test, as a routine procedure to prevent an incorrect interpretation of the results. The analysis should be based on the results obtained in the second test. This will guarantee the elimination of the learning effect and the correct interpretation of the potential improvement in the achieved distance as an ef­fect of physical training or a therapeutic procedure. Further research should involve testing for the existence of the learning effect in persons with a decreased tolerance for exercise and/or with different chronic disorders of the respiratory system.

Wprowadzenie: 6-minutowy test marszowy jest ustandaryzowanym i często stosowanym miernikiem tolerancji wysiłku. Stosuje się go zazwyczaj u chorych ze schorzeniami układu oddechowego oraz układu krążenia. Istnieją różnice poglądów na temat istnienia tzw. efektu uczenia się, a co za tym idzie konieczności wykonywania testu próbnego przed wykonaniem właściwej próby. Cel: Celem pracy było sprawdzenie, czy występuje efekt uczenia w dwukrotnie przeprowadzonym teście 6-minutowego marszu u młodych, zdrowych osób, dla których test 6-minutowego marszu nie powinien być zbyt dużym obciążeniem. Otrzymane wyniki wykorzystane będą w kolejnych badaniach, mających na celu ocenę efektu uczenia u chorych z chorobami śródmiąższowymi płuc. Metody: Badaniami objęto 30 studentów kierunku Fizjoterapia Akademii Wychowania Fizycznego w Krakowie (22 kobiety i 8 mężczyzn) w wieku od 20 do 26 lat (średnia 23,2 ± 1,56 lat). Badanie polegało na przeprowadzeniu dwóch prób testu 6-minutowego marszu w co najmniej 15-minutowym odstępie (po powrocie do wartości spoczynkowych parametrów: zmęczenia, duszności, tętna i ciśnienia krwi tętniczej). Warunki przeprowadzania obu prób były identyczne. Żadnej spośród badanych osób nie udzielono informacji na temat celu przeprowadzanego doświadczenia. Wyniki: Średni dystans marszu 6-minutowego w całej grupie wyniósł: w pierwszej próbie 748,13 ± 56,81, w drugiej 773,88 ± 70,32. Wykazano istotną statystycznie różnicę w dystansie marszu 6-minutowego zarówno w pierwszym, jak i w drugim teście marszowym. Większość badanych osób (90%) poprawiło swój dystans w drugiej próbie marszowej. Analiza statystyczna wykazała, że różnica w uzyskanych dystansach próby 1 i 2 jest istotna statystycznie zarówno w całej grupie, jak i w grupach kobiet i mężczyzn (p < 0,05), pomimo że aż 80% badanych stwierdziło po 1 próbie, że nie było w stanie iść szybciej. Średnia różnica między rezultatem 1 i 2 próby dla całej grupy wynosiła 25,75 ± 34,85 m. Wnioski: Wyniki niniejszego badania wskazują na istnienie w grupie młodych, zdrowych osób efektu uczenia w przypadku testu marszu 6-minutowego. W związku z tym, w celu uniknięcia niewłaściwej interpretacji wyników testu, konieczne jest w tej grupie osób wykonywanie próby wstępnej przed testem właściwym jako rutynowej procedury. Do analizy powinno się brać pod uwagę wyniki drugiej próby. Zagwarantuje to wyeliminowanie efektu uczenia i właściwe zinterpretowanie ewentualnej poprawy dystansu jako efektu treningu fizycznego/procedury terapeutycznej. W dalszej kolejności konieczne jest także sprawdzenie istnienia efektu uczenia u osób z obniżoną tolerancją wysiłku i/lub z różnymi przewlekłymi schorzeniami układu oddechowego.