Artykuł dotyczy znaczenia sztuki oraz przeżycia estetycznego w filozofii J.P. Sartre’a i A. Camusa. Sztuka, w ich opinii, jest tą formą aktywności, która ujawnia właściwe wymiary rzeczywistości. Sartre pyta o rolę sztuki w konstytucji ludzkiego bytu; Camus zaś - o rozumienie sztuki jako odpowiedzi na absurd świata. Obie koncepcje spaja podobna myśl, dotycząca autentyczności tworzenia, a przez to autentyczności samej sztuki. Kategoria autentyczności należy do najważniejszych w filozofii egzystencjalistycznej. Autentyczność to pełne uchwycenie przez świadomość tego, co jest jej dane, wraz z tym, co konstytuuje sama świadomość. Stąd taka ważność sztuki w koncepcjach Sartre’a i Camusa, gdyż pozwala ona bądź na uzyskanie autentyczności, bądź na dekonstrukcję tego, co autentyczne nie jest.