The European Community's policy of (non-)recognition of Macedonia

Bibliogr. s. 384-386

W niniejszym artykule przeanalizowano działania Wspólnoty Europejskiej w kształtowaniu polityki międzynarodowego uznania Republiki Macedonii. Stanowisko WE często ujawniało sprzeczności pomiędzy podejściem normatywnym a koniecznością utrzymania zbiorowego stanowiska w kwestii uznania republik powstałych z rozpadu SfRJ. W wyniku sprzeciwu Grecji, zgłaszającej obiekcje dotyczące nazwy państwa, członkowie Wspólnoty Europejskiej opóźniali decyzję o uznaniu niepodległości państwa macedońskiego. Jednocześnie próbując wymusić na państwie ubiegającym się o uznanie międzynarodowe spełnienie greckich żądań, dotyczących zmian konstytucyjnych oraz zmiany nazwy państwa. omawiany przypadek wskazuje, że Wspólnota Europejska w sytuacji dylematu pomiędzy normatywnym zobowiązaniem do uznania państwa (w którym istniały silne demokratyczne, prawne oraz humanitarne argumenty za państwowością) a środowiskiem geopolitycznym, w którym to normatywne zobowiązane okazało się niezgodne z jej materialnymi interesami, podejmuje działania podważające normatywną wiarygodność samej WE.

This article employs an analytical approach to examine the actions of the European community in shaping the policy of international recognition of the Republic of Macedonia. The Ec’s approach was often characterised by contradictions between the normative approach and the necessity to maintain a collective position on the recognition of the republics that resulted from the dissolution of the SfRY. The decision to recognise the independence of the Macedonian state was delayed by the European community in response to Greece raising objections to the name of the state. concurrently, they sought to impose on the state seeking international recognition the Greek demands for constitutional amendments and a change of the state’s name. This case demonstrates that the European community, confronted with a dilemma between a normative commitment to recognise a state (for which there was a robust democratic, legal and humanitarian case for statehood) and a geopolitical environment in which this normative commitment proved to be incompatible with its material interests, takes actions that compromise the normative credibility of the Ec itself.