„AlE nIe KumkaM o cOo waM cHodzI z toM prOofokaCjoM...?? xdd. tO jesT pOoprOostU mÓój inTernetOowsKi pAmiĘtniKk.!.! x***” EmoMartynka as an Example of Netprov in the Polish Blogosphere

Praca stanowi studium przypadku jednego z najgłośniejszych blogów polskiego internetu roku 2010 – EmoMartynki. Analizuję go jako przykład performansu sieciowego i formę netprovu, a więc improwizowanej narracji zbiorowej, która powstaje w interakcji autora i odbiorców. Blog, stylizowany na pamiętnik „dziecka Neostrady”, łączył groteskowy język netspeaku, pamiętnikowe wątki fabularne, piosenki i rysunki, tworząc rozbudowaneuniwersum postaci. EmoMartynka okazała się figurą literacką i performerską zarazem, która balansowała między parodią a autentycznością, a jej znaczenia kształtowały się w dialogu z komentującą publicznością.W pracy przedstawiam teoretyczne konteksty literatury elektronicznej, performansu i netprovu, omawiam oraz analizuję reakcje odbiorców. Szczególną uwagę poświęcam zjawisku hejtu, które ujawniło społeczne mechanizmy wykluczenia, symbolicznej przemocy i budowania tożsamości przez dystans wobec „dzieci neo”. EmoMartynka unaocznia kluczowe cechy kultury sieci: płynność tożsamości, rozmycie granic między autentycznością a kreacją, kolektywny wymiar narracji, ciemną stronę w postaci hejtu oraz efemeryczność form, które mimo krótkiego trwania pozostawiają trwały ślad w pamięci kulturowej. Analiza tego fenomenu pozwala lepiej zrozumieć zarówno logikę blogosfery Web 2.0, jak i genezę procesów, które dziś definiują kulturę cyfrową.

This thesis is a case study of one of the most widely discussed Polish blogs of 2010 – EmoMartynka. I analyze it as an example of online performance and a form of netprov – a networked, improvisational narrative that emerges through the interaction between author and audience. The blog, stylized as the diary of a so-called “Neostrada child,” combined grotesque netspeak, diary-like storylines, songs, and drawings, thus creating an extended universe of characters. EmoMartynka functioned simultaneously as a literary and performative figure, oscillating between parody and authenticity, with her meanings constantly shaped in dialogue with a commenting public.The thesis presents theoretical contexts of electronic literature, performance, and netprov, examines the processes of blog archiving, and analyzes audience reactions. Particular attention is given to the phenomenon of online hate, which revealed social mechanisms of exclusion, symbolic violence, and the construction of identity through distancing from “Neostrada children.” EmoMartynka highlights several key features of online culture: the fluidity of identity, the blurring of boundaries between authenticity and creation, the collective dimension of narrative, the darker aspects of trolling and hate speech, and the ephemerality of online forms which, despite their short duration, leave a lasting trace in cultural memory. The analysis of this case provides a deeper understanding of both the logic of Web 2.0 blog culture and the origins of processes that continue to shape today’s digital culture.