Friedrich Schlegel : Lucynda

Friedrich Schlegel, "Lucynda", przekład: Ewa Szymani, przekład przejrzał i wstępem opatrzył: Michał Paweł Markowski. Tom zawiera także: Natalia Żarska, "Słownik poetyki romantycznego myślenia". Bibliogr. s. 242. Niniejsza publikacja została sfinansowana ze środków Wydziału Polonistyki w ramach Programu Strategicznego Inicjatywa Doskonałości w Uniwersytecie Jagiellońskim. Nieaktywny nr DOI: 10.4467/K7719.68/25.25.21529

Gdy Friedrich Schlegel opublikował w 1799 roku "Lucyndę", natychmiast wybuchł obyczajowo-estetyczny skandal. Powieść oskarżano zarówno o nieobyczajność (domyślano się, że pod postacią Juliusza kryje się sam autor, a opisane wydarzenia nawiązują do jego romansu z żoną zamożnego bankiera), jak i o kapryśne traktowanie reguł literackich. Przez kilkadziesiąt lat najwybitniejsi myśliciele i pisarze - w tym Hegel, Kierkegaard i Heine - dyskutowali o wartości oraz społecznych konsekwencjach tego tekstu. Czytana dziś, "Lucynda" stanowi ważny dokument świadomości filozoficznej i obyczajowej przełomu XVIII i XIX wieku, epoki kształtowania się idei romantycznych. Po raz pierwszy zaprezentowana w całości po polsku, opatrzona obszernym wstępem tropiącym jej filozoficzne wątki i słownikiem objaśniającym główne pojęcia, "Lucynda" jawi się jako istotne świadectwo literackiej i estetycznej samoświadomości europejskiej nowoczesności.