Cinema as a Tool of Memory: How "Aftersun" Uses Home Movies in Reconstructions of Memory

Przedmiotem niniejszej pracy jest analiza wykorzystania formy filmu domowego na przykładzie filmu Aftersun (reż. Charlotte Wells) i wykazanie jej roli w rekonstrukcjach pamięci. Praca opiera się na teoriach zaprezentowanych przez Jean-Pierre Meuniera i Rogera Odina, przedstawicieli kolejno fenomenologicznego i semiopragmatycznego podejścia do badań nad filmem, których to pojęcia film-souvenir oraz home movie stają się osią do dalszych rozważań. W tekście zostaje podjęta refleksja nad funkcją kina jako medium pamięci. Autorka najpierw podejmuje próbę definicji filmu domowego, w tym celu przywołując jego kontekst historyczny oraz teoretyczny. Następnie dokonuje analizy sposobu wykorzystania tego medium we współczesnym kinie, za przedmiot analizy biorąc film Aftersun, który eksploruje złożone kwestie tożsamości, relacji rodzinnych i natury pamięci.

The subject of this thesis is an analysis of the use of home movie footage in the film Aftersun (directed by Charlotte Wells) and a demonstration of its role in memory reconstructions. This paper is based on the theories presented by Jean-Pierre Meunier and Roger Odin, representatives of the phenomenological and semiopragmatic approaches to film studies, whose concepts of film-souvenir and home movie become the basis for further study. The text reflects on the function of cinema as a medium of memory. The Author begins with an attempt to define home movies, drawing on their historical and theoretical context. She then analyzes how this medium is used in contemporary cinema, taking the film Aftersun as her subject of interest, which explores complex themes of identity, domestic relationships, and the underlying nature of memory.