Bonapartism in theory and practice in Napoleonic France

Dotychczasowe badania nad bonapartyzmem nie wykształciły ostatecznego kształtu definicyjnego i doktrynalnego tej praktyki politycznej. Bonapartyzm, niezależnie od podejścia badawczego, należy rozumieć przede wszystkim jako praktykę rządzenia – zespół technik konsolidacji władzy, a nie tylko etykietę ideologiczną. Charakteryzując to zjawisko praca rekonstruuje napoleoński system centralizacji instytucjonalnej oraz obieg informacji państwowej. Przedłużeniem aparatu władzy Napoleona I były zauważalne tendencje ideologiczne oraz intelektualne. Należą do nich dwa kluczowe nurty: makiawelizm oraz cezaryzm. Praca porusza problem ich obecności w biografii politycznej Bonapartego, a także aktualny stan badań nad ich napoleońskim kontekstem. Analiza bonapartyzmu zostaje dopełniona refleksją nad umiejscowieniem pojęć rewolucji i tradycji w imaginarium ideowym Cesarza Francuzów. Wykorzystane zostały w tym celu materiały źródłowe, między innymi teksty autorstwa Napoleona, a także przegląd opinii innych historyków, w tym Jeana Tularda oraz Jana Baszkiewicza. Celem wywodu jest przedstawienie bonapartyzmu jako specyficznej formuły władzy i myśli politycznej, która w momencie kryzysu odpowiedziała na potrzeby społeczeństwa rewolucyjnej Francji.

Previous research on Bonapartism has not yet established a definitive definitional and doctrinal framework for this political practice. Regardless of the research approach, Bonapartism should be understood primarily as a practice of governance; as set of techniques for consolidating power, not simply an ideological label. Characterizing this phenomenon, the text reconstructs the Napoleonic system of institutional centralization and the circulation of state information. Observable ideological and intellectual tendencies extended Napoleon I's power system. This should include two key trends: Machiavellianism and Caesarism. This thesis addresses their presence in Bonaparte's political biography and the current state of research on their Napoleonic context. The analysis of Bonapartism is complemented by a concepts of revolution and tradition in the ideological imaginary of the French Emperor. Source materials, including Napoleon's own texts, are used, along with a review of the opinions of other historians, including Jean Tulard and Jan Baszkiewicz. The aim of the study is to present Bonapartism as a specific formula of power and political thought that, at a moment of crisis, responded to the needs of the society of revolutionary France.