Industrial Policy in Poland - Theoretical and Historical Perspectives and an Empirical Analysis

Celem pracy jest analiza stopnia realizacji horyzontalnych instrumentów polityki przemysłowej zawartych w dokumencie Polityka Przemysłowa Polski (2021) w ramach osi „Cyfryzacja”. Aby odpowiedzieć na pytanie badawcze badacz przeprowadził analizę desk reseach, obejmującą analizę danych zastanych, głównie pochodzących ze stron instytucji rządowych. Pracę podzielono na cztery rozdziały. W pierwszym przedstawiono znaczenie przemysłu we współczesnej gospodarce oraz teoretyczne podstawy polityki przemysłowej. Drugi rozdział ukazuje historyczny rozwój przemysłu w Polsce i ewolucję krajowej polityki przemysłowej, co pozwala lepiej zrozumieć kontekst współczesnych wyzwań i działań. W rozdziale trzecim opisano kontekst teoretyczny ewaluacji polityk publicznych oraz zastosowaną metodologię i charakteryzacje analizowanego dokumentu – Polityka Przemysłowa Polski (2021). Czwarty rozdział zawiera rezultaty analizy, w tym ocenę realizacji działań w ramach osi „Cyfryzacja” oraz ich współzależność ze zmianami wartości wskaźników, takich jak „Liczba robotów na 10 000 pracujących w przemyśle” czy „Odsetek przedsiębiorstw korzystających z rozwiązań chmurowych”.Instrumenty w analizie zostały podzielone na trzy kategorie: zrealizowane i wciąż aktywne, zrealizowane i zakończone oraz niezrealizowane. Przeprowadzona analiza wskazuje, że administracja publiczna wykazała się stosunkowo wysoką zdolnością wdrażania zaplanowanych działań - łącznie zrealizowano 75% instrumentów przewidzianych w badanej osi, z czego 12 pozostaje aktywnych, 6 zostało zakończonych, a 6 nie zrealizowano. Instrumenty miały różne rodzaje działania. Najczęściej wykorzystywano rozwiązania o charakterze edukacyjnym (20,8%), następnie finansowym (16,7%). Działania o charakterze informacyjnym, promocyjnym, doradczym i technologicznym stanowiły po 12,5% wszystkich instrumentów, zaś networkingowe 8,3%. Najrzadziej wykorzystywano narzędzia o charakterze kadrowym – zaledwie 4,2% wszystkich działań.Zakres badania ograniczono wyłącznie do stopnia realizacji instrumentów, a nie na jakości ich wdrożenia czy rzeczywistych efektach gospodarczych, co wskazuję na potrzebę dalszych badań nad skutecznością realizacji poszczególnych działań oraz ich faktycznym wpływem na rozwój polskiego przemysłu.

The aim of this thesis is to analyze the degree of implementation of the horizontal instruments of industrial policy contained in the document Polityka Przemysłowa Polski (2021) within the „Digitalization” axis. To answer the research question, the author conducted a desk research analysis, which included the examination of secondary data, primarily obtained from government institutions’ websites. The thesis is divided into four chapters. The first chapter presents the significance of industry in the modern economy and the theoretical foundations of industrial policy. The second chapter outlines the historical development of industry in Poland and the evolution of national industrial policy, which helps to better understand the context of contemporary challenges and actions. The third chapter describes the theoretical framework of public policy evaluation, the applied methodology, and the characteristics of the analyzed document – Polityka Przemysłowa Polski (2021). The fourth chapter presents the results of the analysis, including the assessment of the implementation of actions under the „Digitalization” azis and their relationship with changes in selected indicators, such as „Number of robots per 10,000 manufacturing workers” or „Share of enterprises using cloud solutions”.The instruments analyzed were divided into three categories: implemented and still active, implemented and completed, and not implemented. The analysis shows that public administration demonstrated a relatively high capacity to implement the planned actions – in total, 75% of the instruments under the analyzed axis were implemented of which 12 remain active, 6 have been completed, and 6 were not implemented.The instruments had different types of actions. Educational measures were the most frequently used (20.8%), followed by financial ones (16.7%). Actions of informational, promotional, advisory, and technological nature each accounted for 12,5% of all instruments, while networking activities represented 8.3%. The least frequently used were HR-related instruments – only 4.2% of all actions.The scope of the study was limited exclusively to assessing the degree of implementation of the instruments, rather than the quality of their execution or their actual economic outcomes. This indicates the need for further research on the effectiveness of individual measures and their real impact on the development of the Polish industry.