Bibliogr. s. 400-402. Na publikacji autor występuje jako Jan Franciszek Jacko

Celem artykułu jest analiza filozoficznych i ekonomicznych debat dotyczących sprawiedliwego wynagrodzenia, oparta na arystotelesowskiej zasadzie sprawiedliwości dystrybutywnej. Tekst wskazuje trudności związane ze stosowaniem tej zasady w praktyce oraz proponuje możliwe sposoby ich przezwyciężania. Wybór tematu uzasadniony jest praktycznym znaczeniem problematyki płacy sprawiedliwej oraz luką w literaturze naukowej dotyczącej sprawiedliwości dystrybutywnej. Badanie ma charakter analizy koncepcyjnej teorii ekonomicznych odnoszących się do płac. Wyniki pokazują, że zasada arystotelesowskiej sprawiedliwości dystrybutywnej jest w ekonomii przyjmowana wprost lub implicite, nawet w teoriach, które jawnie odrzucają tę doktrynę. Artykuł nie obejmuje badań empirycznych ani metod matematycznych, ale wskazuje kierunki dalszych analiz teoretycznych i empirycznych, zwłaszcza ilościowych badań nad wpływem przekonań normatywnych na decyzje ekonomiczne i zarządcze dotyczące płac. Przyszłe prace mogą rozwijać te wnioski w oparciu o studia przypadków i różne czynniki sytuacyjne. W wymiarze praktycznym tekst ukazuje możliwości zastosowania koncepcji arystotelesowskiej w procesie ustalania wynagrodzeń. W wymiarze społecznym może on zachęcić zarówno teoretyków zarządzania, jak i praktyków do przyjmowania zrównoważonej perspektywy w sprawach płacowych – takiej, która unika zarówno bezpodstawnych roszczeń, jak i lekceważenia podstawowych praw pracowniczych. Przyczynić się to może również do bardziej wyważonej zmiany społecznych postaw wobec wynagrodzenia. Oryginalność artykułu polega na przedstawieniu nowej perspektywy interpretacji zasady sprawiedliwości dystrybutywnej Arystotelesa oraz wykazaniu jej zgodności z różnorodnymi teoriami ekonomicznymi, w tym także z tymi, które otwarcie ją odrzucają. Tekst skierowany jest do teoretyków oraz decydentów zajmujących się problematyką wynagrodzeń.

Purpose: This article examines philosophical and economic debates on fair wages, drawing on the Aristotelian principle of distributive justice. It analyses the challenges involved in applying this principle in practice and outlines potential pathways for addressing them. The choice of topic stems from both the practical significance of fair pay and the evident gap in the existing literature on distributive justice. Design/methodology/approach: The study adopts a conceptual approach, providing an analytical review of economic theories concerning fair remuneration. Findings: The analysis shows that the Aristotelian principle of distributive justice is either explicitly or implicitly present in economics, even within theories that openly reject the doctrine of distributive justice. Research limitations/implications: The study does not employ empirical investigations or mathematical modelling. Nevertheless, it offers directions and methodological guidance for future theoretical and empirical research, particularly on the quantitative impact of normative beliefs on economic and managerial decisions regarding wages. Further studies may expand these insights through detailed case analyses that account for situational factors. Practical implications: The article demonstrates the applicability of the Aristotelian principle of distributive justice to the process of setting wages. Social implications: The findings may encourage both management theorists and practitioners to adopt a balanced approach to remuneration—avoiding extremes ranging from accommodating unfounded entitlement claims to neglecting basic employee rights. Such a stance may also foster a more balanced societal perception of wages. Originality/value: This study offers a novel interpretation of the Aristotelian principle of distributive justice by demonstrating its compatibility with diverse economic theories, including those that explicitly reject it. The article is intended for theorists and decision-makers engaged with issues of remuneration.