Prevalence of Anterior Knee Pain Syndrome Across Different Sports Disciplines and Its Common Biomechanical Causes Related to Hip Dysfunction

1.WstępBól przedniego przedziału stawu kolanowego, często określany jako zespół bólu rzepkowo-udowego (PFPS), jest powszechną dolegliwością wśród sportowców różnych dyscyplin. Istotnym czynnikiem ryzyka tej dolegliwości mogą być zaburzenia biomechaniki stawu biodrowego, wpływające na funkcję całego łańcucha kinematycznego kończyny dolnej.2.Cel pracyCelem niniejszej pracy było opisanie zagadnienia bólu przedniego przedziału stawu kolanowego i zbadanie częstotliwości jego występowania wśród sportowców następujących dyscyplin: siatkówka, koszykówka, piłka nożna, trójbój siłowy, bieganie, sztuki walki oraz wspinaczka/speleologia. Na tle literatury naukowej oraz przeprowadzonej ankiety próbowano również dowieźć związku zaburzonej biomechaniki stawu biodrowego z dolegliwościami w obrębie kolana.3.Materiał i metodyBadanie było prowadzone przez 2 miesiące w sposób zdalny z udziałem 126 sportowców podzielonych według dyscyplin na grupy o podobnej liczebności. W części statystycznej bazowano głównie na rozkładzie procentowym, a także analizie zależności między zmiennymi z użyciem testów dostosowanych do danych niemetrycznych, takich jak np. test chi-kwadrat.4.WynikiPraca potwierdziła dużą częstotliwość występowania opisywanego zagadnienia wśród sportowców. Wykazano, że ból przedniego kolana najczęściej dotyczy osób uprawiających bieganie (szczególnie kobiet) oraz siatkówkę, rzadziej zaś występuje w trójboju siłowym. Potwierdzono również, że działanie stawu biodrowego jest nieodłącznie powiązane z przednim przedziałem stawu kolanowego. Szczególny nacisk położono na istotny statystycznie fakt, że źródeł PFPS można dopatrywać się w deficytach ruchomości bioder oraz nadmiernym napięciu z przodu uda.5.WnioskiW celu prewencji oraz w przebiegu fizjoterapii należy włączyć u sportowców mobilizację zakresów ruchomości bioder połączoną ze wzmacnianiem rotatorów zewnętrznych i odwodzicieli biodra, uzupełnioną treningiem przywodzicieli oraz mięśni pośladkowych wielkich (najlepiej unilateralnym).

1.IntroductionAnterior knee compartment pain, commonly referred to as patellofemoral pain syndrome (PFPS), is a prevalent condition among athletes across various disciplines. A significant risk factor for this condition may be altered hip joint biomechanics, which affect the function of the entire kinetic chain of the lower limb.2.Aim of the studyThe aim of this study was to describe the issue of anterior knee compartment pain and to examine its prevalence among athletes in the following disciplines: volleyball, basketball, soccer, powerlifting, running, martial arts, and climbing. Based on a review of the scientific literature and a conducted survey, the study also sought to investigate the relationship between impaired hip biomechanics and knee pain.3.Material and methodsThe study was conducted remotely over a two-month period and included 126 athletes, divided into similarly sized groups according to their sport. The statistical analysis was primarily based on percentage distributions and on the examination of relationships between variables using non-parametric tests appropriate for non-metric data, such as the chi-square test.4.ResultsThe findings confirmed a high prevalence of the described issue among athletes. Anterior knee pain was most commonly reported by runners (particularly women) and volleyball players, and was less frequently observed in powerlifters. The study also confirmed that hip joint function is inherently linked to the anterior compartment of the knee. Particular emphasis was placed on the statistically significant finding that the sources of PFPS may lie in hip mobility deficits and excessive tension in the anterior thigh muscles.5.ConclusionsIn both prevention and physiotherapy, athletes should incorporate mobilization of hip range of motion, ideally combined with strengthening of the external rotators and abductors of the hip. This should be supplemented with training of the adductors and gluteus maximus muscles, preferably using unilateral exercises.