Case study of a patient after an ischemic stroke in the left cerebral hemisphere, hospitalized in the neurology department with a stroke unit.

Wstęp: Udar mózgu był znany cywilizacji już w czasach starożytnych. Termin „apopleksja”, zdefiniowany przez Hipokratesa, określał nagłą utratę świadomości. Dopiero w XIX wieku definicja została rozszerzona i rozpoczęto liczne badania nad mechanizmem powstawania oraz anatomią naczyniową. W latach 70. XX wieku rozpoczęto odkrywanie nowych metod leczenia udaru oraz identyfikowanie jego czynników ryzyka. Skoncentrowano się na poprawie krążenia mózgowego i zmniejszaniu obrzęków. Cel pracy: Celem pracy było zidentyfikowanie problemów zdrowotnych oraz pielęgnacyjnych u pacjenta po przebytym udarze niedokrwiennym mózgu, a następnie opracowanie indywidualnego planu opieki pielęgniarskiej z uwzględnieniem aktualnego stanu klinicznego oraz indywidualnych potrzeb pacjenta. Materiały i metody: Praca została oparta na metodzie studium przypadku. Analizowanym pacjentem był mężczyzna po przebytym udarze niedokrwiennym mózgu. W celu oceny stanu pacjenta wykorzystano następujące narzędzia: skala NIHSS (National Institutes of Health Stroke Scale) do oceny ciężkości udaru, skala Nortona do oceny ryzyka wystąpienia odleżyn, skala AMTS (Abbreviated Mental Test Score) do oceny funkcji poznawczych, skala Barthel do oceny samodzielności, skala Tinetti do oceny ryzyka upadku, skala MMSE (Mini-Mental State Examination) do oceny funkcji poznawczych, autorski kwestionariusz zdrowia, Kolorowy System Klasyfikacji Ran, wskaźnik masy ciała (BMI), a także ciśnieniomierz, glukometr oraz pulsoksymetr. Wnioski: Oprócz zapewnienia profesjonalnej opieki ważna jest również współpraca zespołu interdyscyplinarnego. Dzięki szybkiemu rozpoznaniu objawów leczenie jest skuteczniejsze, co wpływa pozytywnie na rokowania. Istotnym elementem opieki jest edukacja pacjentaw zakresie czynników ryzyka, przyczyn udaru oraz zasad profilaktyki wtórnej, co może istotnie zmniejszyć ryzyko nawrotu udaru.

Introduction: Stroke has been known to civilization since ancient times. The term apoplexy, defined by Hippocrates, referred to the sudden loss of consciousness. It was not until the 19th century that the definition was expanded, and numerous studies on the mechanisms of stroke development and vascular anatomy were initiated. In the 1970s, new methods of stroke treatment began to emerge, along with the identification of its risk factors. The focus shifted to improving cerebral circulation and reducing brain edema.Aim of the study: The aim of this study was to identify the health and nursing problems of a patient after an ischemic stroke and to develop an individualized nursing care plan, taking into account the patient’s current clinical condition and specific needs.Materials and methods: The study was based on a case study method. The subject was a male patient who had experienced an ischemic stroke. To assess the patient's condition, the following tools were used: the NIHSS (National Institutes of Health Stroke Scale) to assess stroke severity, the Norton Scale to assess the risk of pressure ulcers, the AMTS (Abbreviated Mental Test Score) and MMSE (Mini-Mental State Examination) to assess cognitive function, the Barthel Index to evaluate independence, the Tinetti Scale to assess fall risk, a custom-designed health questionnaire, the Color Wound Classification System, Body Mass Index (BMI), as well as a blood pressure monitor, glucometer, and pulse oximeter.Conclusions: In addition to providing professional care, cooperation within the interdisciplinary team plays a crucial role. Early recognition of symptoms improves treatment effectiveness, positively influencing prognosis. Patient education on risk factors, causes of stroke, and secondary prevention strategies is a key component of care, as it can significantly reduce the risk of stroke recurrence.