Józef Mackiewicz as a literary critic

Artykuł omawia pomijaną dotychczas przez badaczy twórczości Józefa Mackiewicza jego krytykę literacką. Była ona tyle bogata, ile oryginalna. Sytuowała się pomiędzy literaturą a publicystyką polityczną i historyczną. Reprezentował też model krytyki autorskiej. Była charakterystycznym przykładem polskiej krytyki emigracyjnej. Mackiewicz występował w niej jako outsider, nonkonformista, czytelnik przekorny, czytający wbrew opinii większości. Na marginesie lektur formułował swój program estetyczny i to jest dzisiaj w niej najbardziej intersujące.

The article discusses literary criticism of Józef Mackiewicz, which has so far been overlooked by researchers. It was as rich as it was original. It was situated between literature and political and historical journalism. It also represented a model of authorial criticism. It was a characteristic example of Polish criticism in exile. Mackiewicz appeared in it as an outsider, a nonconformist, a contrarian reader who read against the opinion of the majority. On the margins of his reading, he formulated his aesthetic programme, and this is what is what in most interesting about it today.