Swapping fruits at a self-checkout : it was a plain theft

Artykuł w czasopiśmie internetowym Dogmaty Karnisty, na portalu poświęconym prawu karnemu. Artykuł opublikowany 21 kwietnia 2022 r.

Kolejny przypadek sprytnej kradzieży z wykorzystaniem kasy samoobsługowej. Klientka zamiast różnych owoców, które miała w koszyku, skasowała grejpfruty, będące akurat tego dnia w promocji. Chciała w ten sposób zaoszczędzić 10,82 zł. Niektórzy skłonni byliby kwalifikować to zdarzenie jako “oszustwo”, zagrożone karą do 8 lat pozbawienia wolności (art. 286 k.k.). Nie jest to przestępstwo “przepołowione”, a więc niezależnie od wartości mienia, którym rozporządziła ofiara oszustwa, sprawcę sądzimy na podstawie Kodeksu karnego, a nie Kodeksu wykroczeń (inaczej niż w przypadku kradzieży rzeczy wartych mniej niż 500 zł, która jest wykroczeniem).Czy “oszukaństwo” przy kasie samoobsługowej to rzeczywiście “oszustwo”, o którym mówi Kodeks karny? Z Dogmatycznego punktu widzenia na pewno nie zawsze. Tego typu przypadki są po prostu kradzieżą

Another case of clever theft using a self-checkout. A customer scanned grapefruits, which were on sale that day, instead of the various fruits she had in her cart. She aimed to save 10.82 PLN this way. Some might classify this act as "fraud," punishable by up to 8 years in prison under Article 286 of the Polish Penal Code. Fraud is not a “split” offense, meaning that regardless of the value of the property involved, it falls under the Penal Code rather than the Contravention Code (unlike theft of items worth less than 500 PLN, which is only a misdemeanor). But is "deception" at a self-checkout really "fraud" under criminal law?From a dogmatic perspective, not necessarily. Cases like this are simply theft.