The inhibition of α-amylase and α-glucosidase of herbal extracts used in folk medicine in type 2 diabetes

Cukrzyca jest chorobą która dotyka coraz więcej ludzi na każdym kontynencie. Podłoże genetyczne nie jest jedyną przyczyną jej występowania. Przetworzone, bogate w tłuszcz oraz mało wartościowe produkty z długą listą dodatków i konserwantów spożywane na co dzień, przyczyniają się do pogorszenia ogólnego stanu zdrowia społeczeństwa, co sprzyja rozwojowi cukrzycy, zwłaszcza w krajach rozwiniętych. Leczenie farmakologiczne często jest niechętnie stosowane przez pacjentów, lecz nie zawsze wystarcza, aby uregulować poziom glukozy we krwi. Pacjenci wówczas sięgają po tzw. medycynę ludową lub „naturalną”. Preparaty ziołowe sugerowane w różnych portalach i forach często nie posiadają aktywności udokumentowanej badaniami naukowymi.Badanie miało na celu zweryfikować jeden z mechanizmów działania hipoglikemizującego, mianowicie całkowitą zdolność do hamowania enzymów trawiących polisacharydy: α-amylazę i α-glikozydazę przez 40 etanolowych ekstraktów z wybranych roślin. Rośliny wybrano na podstawie różnych poradników ze stron internetowych oraz takie, które są łatwo, jak również finansowo, dostępne dla przeciętnego pacjenta na terenie Polski. Dodatkowo oznaczono całkowitą zawartość polifenoli wraz z parametrami antyoksydacyjnymi dla tych ekstraktów 2 metodami: FRAP i DPPH.Biorąc pod uwagę wszystkie uzyskane rezultaty, mianowicie hamowanie α-glukozydazy, α-amylazy oraz działanie antyoksydacyjne, najwyższe wyniki osiągnęły ekstrakty liści mirtu (próbka nr 11), pąków goździków (nr 14) oraz liście borówki Karpuszki (nr 20). Natomiast najniższe wyniki wykazały ekstrakty z ziela rutwicy (nr 5), liści morwy białej (nr 1), ziela jemioły (nr 2), kłącza perzu, nasion kozieradki pospolitej (nr 7) oraz kwiatu Hibiskusa (nr 12).Wyniki potwierdziły korzystne działanie antydiabetyczne dla paru roślin, lecz należy pamiętać, iż tylko jeden mechanizm hipoglikemizujący został zweryfikowany i osiągniecie słabszych wyników w tym badaniu nie kwestionuje słuszności ich stosowania w leczeniu cukrzycy lecz podkreśla konieczność ich dalszej analizy w celu określenia mechanizmu działania.

Diabetes is a disease that affects more and more people on each continent. Genetics are not the only cause for its occurrence. Processed, high fatty and products of little value with a long list of additives and preservatives consumed on a daily basis, contribute to people’s general health deterioration of and promotes the development of diabetes, particularly in developed countries. Pharmacological treatment is not only reluctantly used by patients but might not be sufficient to regulate blood glucose levels. Patients then turn to alternative possibilities and the so-called folk medicine. Herbal preparations suggested in various portals and forums are not all scientifically verified. The objective of this research was to validate one of the hypoglycemic mechanisms on 40 selected plants thus the total capacity to inhibit digestive enzymes such as α-amylase and α-glucosidase. The selection of plants was based on various popular pseudo-medical websites, and were chosen according to its availability and affordability for an average patient in Poland. The present work additionally measured the total phenolic content as well as antioxidant parameters by both methods: FRAP, DPPH. Considering all the obtained results reported in this work, namely the inhibition of α-glucosidase, α-amylase and antioxidant activity, the highest ones were achieved by the following extracts of : myrtle leaf (sample No. 11), clove buds (No. 14) and the Karpuszka blueberry leaves (No. 20). The lowest results were observed in the extracts of the following plants: goat's rue herb (No. 5), white mulberry leaves (No. 1), mistletoe herb (No. 2), couch grass rhizome, fenugreek seeds (No. 7) and hibiscus flower (No. 12).The results confirmed the beneficial antidiabetic effects of some of the plants, but it's important to remember that only one hypoglycemic mechanism has been verified and the fact that some of the results were low does not question the validity of their use in the treatment of diabetes but stresses need for further analysis to determine the mechanism of action.