Indirect self-destructiveness and its relationship with selected aspects of quality of life

Autodestruktywność jest zjawiskiem rozpatrywanym przez wielu naukowców na przestrzeni lat. Uwaga badaczy była jednak w zdecydowanym stopniu nakierowana na rozpoznanie zjawiska autodestruktywności bezpośredniej. Mniej jawna i nieostra forma określana mianem pośredniej autodestruktywności została wyszczególniona w późniejszych latach i w obliczu zwiększenia świadomości na temat jej negatywnych następstw poddana została empirycznej weryfikacji. Celem niniejszej pracy było zbadanie związków pośredniej autodestruktywności z wybranymi aspektami jakości życia. Badanymi zmiennymi były poczucie koherencji, prężność psychiczna oraz satysfakcja z życia. W badaniu wzięło udział 275 osób (177 kobiet, 96 mężczyzn, 2 osoby określone jako inne), wiek badanych zawierał się w przedziale 18-69 lat (M= 29, SD= 11,3). Wykorzystano narzędzia: Skrócona wersja skali pośredniej autodestruktywności (PAD-25), Kwestionariusz Orientacji życiowej (SOC- 29), Skala Pomiaru Prężności – SPP-25 oraz Skala Satysfakcji z Życia (SWLS). Wyniki wskazują, że pośrednia autodestruktywność w sposób istotny negatywnie koreluje z poczuciem koherencji, prężnością psychiczną oraz z satysfakcją z własnego życia. Potwierdziły się również różnice międzypłciowe w podejmowaniu zachowań pośrednio autodestruktywnych, gdzie mężczyźni uzyskiwali znacząco wyższe wyniki. Nie wykazano natomiast istotnych związków badanej zmiennej z wiekiem. Uzyskane rezultaty mogą być wstępem do poszerzenia badań w obrębie tej tematyki, szczególnie biorąc pod uwagę niewielką liczbę podobnych publikacji.

Self-destructiveness is a phenomenon that has been considered by many scientists over the years. However, the researchers' attention was largely focused on recognizing the phenomenon of direct self-destructiveness. A less overt and non-accurate form, referred to as indirect self-destructiveness, was identified in later years and empirically verified in terms of increasing awareness of its negative consequences.The aim of this work was to investigate the relationships of indirect self-destructiveness with selected aspects of quality of life. The variables studied were a sense of coherence, resilience and life satisfaction. 275 people took part in the study (177 women, 96 men, 2 people identified as other), the age of the subjects ranged from 18-69 years (M= 29, SD= 11,3). The implemented methods were: A shortened version of the Indirect Self-Destructiveness Scale (ISDS-25), The Sense of Coherence Questionnaire (SOC- 29), Resiliency Measurement Scale (SPP-25) and Satisfaction with Life Scale (SWLS).The results indicate that indirect self-destructiveness is significantly negatively correlated with a sense of coherence, resilience and life satisfaction. Sex differences were also confirmed in engaging in indirectly self-destructive behaviors were also confirmed, with men scoring significantly higher. However, there was no significant relationship the study variable and age.The results obtained may be an introduction to expanding research on this topic, especially considering the small number of similar publications.