Why do we like villains more? Antagonists in a postmodern fairy tale based on Walt Disney's animated films and the Once Upon a Time series

Postać antagonisty przechodzi znaczącą przemianę: od roli, jaką pełniła w baśniach braci Grimm po tę we współczesnych baśniach postmodernistycznych. Osoba złoczyńcy zostaje pełniej zarysowana i obdarzona wieloma atrakcyjnymi dla odbiorcy przymiotami, które dodają fabule dynamiki lub stają się jej siłą napędową. W XX wieku produkcje Walta Disney’a nadają w  powszechnej wyobraźni nową jakość czarnym charakterom, dodając nowe warstwy dwuwymiarowym dotąd postaciom. Rozbudowane osobowości, historie i motywacje stojące za  czynami, które pojawiają się na ekranie, sprawiają, że pęka obraz jasnego podziału na dobro i zło, a baśnie zaczynają mienić się odcieniami szarości. Wizerunek antagonisty ewoluuje do tego stopnia, że może zatracić swoją początkową funkcję i znaleźć się w szeregach pozytywnych bohaterów tekstu kultury. W powyższej pracy poruszony został sposób przedstawiania złoczyńców w baśni postmodernistycznej, budowania ich postaci oraz charakterów nie wzbudzających już jedynie strachu ale budzącego sympatię i chęć głębszego poznania życia antagonisty.

The figure of the antagonist is undergoing a significant change: from the role she played in the fairy tales of the Grimm brothers to that of the postmodern fairy tales of today. The person of the villain is more fully outlined and endowed with many attractive qualities that add dynamism to the plot or become its driving force. In the 20th century, Walt Disney's productions gave a new quality of black characters in the general imagination, adding new layers of two-dimensional characters. Developed personalities, stories and motivations behind the actions that appear on the screen break the picture of a clear division between good and evil, and the fairy tales begin to shimmer with shades of gray. The antagonist's image evolves to such an extent that it may lose its initial function and find itself among the positive heroes of the text of culture. The above work touches upon the way of presenting the villains in a postmodern fairy tale, building their characters and characters that no longer arouse only fear but also arouse sympathy and a desire to get to know the life of the antagonist more deeply.