Seksizm w hiszpańskich przysłowiach: marginalizacja kobiet

Sexism in Spanish Proverbs: The Marginalization of Women

Niniejsza praca poświęcona jest analizie przejawów seksizmu w tradycyjnych przysłowiach hiszpańskich oraz weryfikacji ich obecności i żywotności we współczesnym języku. W części teoretycznej omówiono kwestie seksizmu językowego, zjawisko asymetrii płci w języku, a także rodzaje oraz funkcje przysłów jako nośników norm kulturowych i stereotypów. Część analityczna opiera się na korpusie dwudziestu trzech przysłów wyselekcjonowanych z pracy Anny Maríi Fernández Ponceli (1996), które poddano analizie w ramach pięciu kategorii tematycznych. W celu oceny ich funkcjonowania we współczesnym języku zestawiono badane przysłowia z materiałem zawartym w zbiorze El mínimo paremiológico oraz przeszukano korpus CORPES XXI Królewskiej Akademii Hiszpańskiej (RAE). Wyniki badania wykazały, że żaden z analizowanych przysłów o charakterze dyskryminującym nie występuje w wymienionych źródłach współczesnych. Może to świadczyć o ich zaniku w codziennej komunikacji na skutek zmian świadomości społecznej i postępu w zakresie równości płci.

This thesis focuses on the analysis of the manifestations of sexism in traditional Spanish proverbs and on verifying their presence and currency in contemporary language. The theoretical section addresses the issues of linguistic sexism, the phenomenon of gender asymmetry in language, and the types and functions of proverbs as vehicles for cultural norms and stereotypes. The analytical section is based on a corpus of twenty-three proverbs selected from the work of Anna María Fernández Poncela (1996), analyzed across five thematic categories. In order to assess their functioning in present-day language, the proverbs were compared against the collection El mínimo paremiológico and checked within the Royal Spanish Academy’s (RAE) CORPES XXI corpus. The findings reveal that none of the analyzed proverbs of a discriminatory nature appear in the aforementioned contemporary sources. This indicates their gradual disappearance from everyday communication as a result of shifts in social awareness and progress in gender equality.

Este trabajo se centra en el análisis de las manifestaciones del sexismo en los refranes tradicionales españoles y en la verificación de su presencia y vigencia en la lengua contemporánea. En la parte teórica se abordan las cuestiones del sexismo lingüístico, el fenómeno de la asimetría de género en la lengua, así como los tipos y las funciones de los refranes como vehículos de normas culturales y estereotipos. La parte analítica se basa en un corpus de veintitrés refranes seleccionados del trabajo de Anna María Fernández Poncela (1996) que han sido analizados en el marco de cinco categorías temáticas. Con el fin de evaluar su funcionamiento en la lengua actual, se contrastaron las paremias recogidas en la obra El mínimo paremiológico y se consultó el corpus CORPES XXI de la Real Academia Española (RAE). Los resultados del análisis revelaron que ninguno de los refranes analizados de carácter discriminatorio aparece en las citadas fuentes contemporáneas. Este hecho apunta a su progresiva desaparición de la comunicación cotidiana a raíz de los cambios en la conciencia social y del avance en materia de igualdad de género.