A Model of the Afterare of a Patient after Atrial Septal Defect Closure by the Amplatzer Septal Occluder Method.

Ubytek w przegrodzie międzyprzedsionkowej jest jedną z najczęstszych wad wrodzonych serca u dorosłych. Wada ta niekorzystnie wpływa na pracę serca, powodując przeciek krwi z lewego przedsionka do prawego i w efekcie jego przeciążenie. Prowadzi to do zaburzeń rytmu serca, niewydolności prawo komorowej oraz nadciśnienia płucnego.W mojej pracy przedstawiłam obraz kliniczny ubytku w przegrodzie międzyprzedsionkowej, etiologię i patogenezę, a także metody i badania umożliwiające wczesną diagnostykę i jej wykrycie. W pracy zawarłam również epidemiologię schorzenia. Kolejny rozdział przedstawia sposoby leczenia, które można podzielić na farmakologiczne oraz inwazyjne. Leczenie inwazyjne polega na zamknięciu ubytku chirurgicznie, bądź przezskórnie. W dobie rozwoju kardiologii interwencyjnej, przezskórne zamknięcie ubytkuw przegrodzie międzyprzedsionkowej za pomocą okludera Amplatzer jest metodą wprowadzoną niedawno. Jednak, od kiedy w 1976 T. King po raz pierwszy wykonał tego typu zabieg, ilość ich wzrasta lawinowo, wypierając metodę chirurgiczną. Przezskórne zamknięcie ubytku jest metodą bezpieczną, dobrze tolerowaną przez pacjentów i mniej obciążającą organizm chorego. Jej efekty są bardzo zachęcające i zadawalające (całkowite zamknięcie przecieku po wszczepieniu okludera stwierdza się u 96,6% chorych). Postęp nauki i techniki pozwala na wprowadzanie, co raz to lepszych urządzeń Amplatzer, co zwiększa skuteczność, bezpieczeństwo samego zabiegu. Istotna jest także mała i rzadko się pojawiająca ilość powikłań.Ostatni rozdział przedstawia problemy pielęgnacyjne pacjenta przed i po zabiegu zamknięcia ubytku metodą przezskórną. Wpływa na nie oczywiście wiele czynników. Na pewno nie bez znaczenia jest wielkość ubytku, wiek pacjenta, jego przygotowanie psychiczne i stan emocjonalny. Bardzo ważna jest rozmowa z chorym, która powoduje zmniejszenie jego obaw i niepewności, poprawia stan emocjonalny chorego, jak też obserwacja pacjenta po zabiegu, wiedza pielęgniarki o chorobie i możliwych problemach pojawiających się po zabiegu. Niezmiernie ważna jest więc tu rola pielęgniarki, która będzie umiała rozpoznać stan psychiczny i biologiczny pacjenta, a szybko i sprawnie postawiona diagnoza pielęgniarska ułatwi działania związane z opieką nad pacjentem.

Atrial septal defect (ASD) is one of the most frequent congenital heart defects among adults. This defect adversely influences the work of a heart, causing the leakage of blood from the left to the right atrium and resulting in its overload. This leads to disorders of the heart rhythm, right heart failure as well as pulmonary hypertension.My study shows clinical picture of the atrial septal defect, its etiology and pathogenesis as well as methods and tests that make early diagnostics and detection possible. In my work I also present the epidemiology of this illness. The next chapter shows ways of treatment which can be divided into pharmacological and invasive. The invasive treatment involves surgical or percutaneous ASD closure. In the age of development of the interventionist cardiology the percutaneous ASD closure using Amplatzer Septal Occluder (ASO) is a method introduced quite recently. However, since 1976 when T. King executed this type of procedure for the first time, the quantity of such interventions has grown up rapidly and has been displacing surgical methods. The percutaneous ASD closure is a safe method, well tolerated by patients and less burdening for the patient’s organism. Its effects are very encouraging and satisfactory (it has been documented that 96,6 % patients with ASD underwent successful transcatheter closure). The progress of science and technology results in implementing better and better Amplatzer devices which increases the effectiveness and safety of this procedure. The low range of complications which appear rarely is also essential.The last chapter shows the patient's nursing problems before and after the percutaneous ASD closure procedure. There are obviously many factors influencing like the size of the defect, patient's age and last but not least their psychical preparation and emotional state. The conversation with a patient is also very important as it results in decreasing their fears and uncertainty and this way the patient’s emotional state improves. Other important factors are the patient's observation after the procedure and the nurse's knowledge about a disease and possible problems that may appear after the intervention. Thus the part of a nurse as a person who will know how to recognize the psychical and biological state of a patient is extremely important. The quickly and skilfully put nursing diagnosis will make work connected with taking care of a patient much easier.