The relationship between self-esteem and perfectionism with the severity of orthorexia

Ortoreksja jest zjawiskiem polegającym na silnym zaabsorbowaniu myślami o jedzeniu i stosowaniem sztywnych zasad żywieniowych. Trwa dyskusja jak ją rozumieć – czy jako odrębne zaburzenie odżywiania, podkategorię anoreksji czy niepatologiczną formę skrajnie zdrowej diety. Celem badania było sprawdzenie w jaki sposób ortoreksja jest związana z perfekcjonizmem i samooceną, czyli zmiennymi, które mają istotne znaczenie w przypadku zaburzeń odżywiania. W badaniu wzięły udział 193 osoby. Badani byli rekrutowani poprzez media społecznościowe i wypełniali formularz online. Uzyskane dane poddano analizie korelacji i mediacji. Uzyskano istotną umiarkowaną i dodatnią korelację ortoreksji z perfekcjonizmem adaptacyjnym (r = 0.301; p < 0.001). Związek samooceny i ortoreksji był mediowany przez perfekcjonizm adaptacyjny (β = 0.112, 95% CI: 0.045 – 0.194). Korelacja z perfekcjonizmem dezadaptacyjnym i mediacja przez perfekcjonizm dezadaptacyjny były nieistotne statystycznie. Może to oznaczać, że osoby utrzymujące ekstremalnie zdrową dietę, mogą cechować się wyższym poziomem perfekcjonizmu adaptacyjnego, co może częściowo tłumaczyć ich wysokie standardy dotyczące diety. Wyniki tego badania pobudzają do dyskusji na temat mechanizmów rozwoju ortoreksji.

Orthorexia involves a strong preoccupation with healthy eating and strict dietary rules. Its classification remains debated – some view it as a distinct eating disorder, others as a subtype of anorexia, or as a non-pathological lifestyle. This study explored the relationship between orthorexia, perfectionism, and self-esteem – factors relevant to disordered eating. A sample of 193 participants was recruited via social media and completed an online questionnaire. Correlation and mediation analyses revealed a significant, moderate positive correlation between orthorexia and adaptive perfectionism (r = 0.301; p < 0.001). Adaptive perfectionism also mediated the relationship between self-esteem and orthorexia (β = 0.112, 95% CI: 0.045–0.194), while maladaptive perfectionism was not significantly related to orthorexia. These findings suggest that individuals following highly restrictive healthy diets may have higher adaptive perfectionism, potentially explaining their elevated dietary standards. Further research is needed to clarify the nature of orthorexia.