Constitutionality of various means of criminal reaction toward pedophilic offenders

W niniejszej pracy omówione zostały środki reakcji prawnokarnej, czyli kary, środki karne, środki zabezpieczające i inne środki stanowiące reakcję na popełnienie przez sprawcę czynu zabronionego i oceniono ich zgodność z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej. W katalogu środków, które zostały omówione, znalazły się takie, które mogą być w obecnym stanie prawnym stosowane wobec sprawców czynów z art. 200 Kodeksu karnego, ale też takie, których stosowanie proponuje się w debacie publicznej lub które stosowane są w innych państwach świata. Te środki to: kara śmierci, pozbawienie wolności, ograniczenie wolności, grzywna, ograniczenia związane z pracą i działalnością gospodarczą, zakaz przebywania w określonych środowiskach lub miejscach, zakaz kontaktowania się z określoną osobą, zakaz zbliżania się do określonej osoby, zakaz opuszczania określonego miejsca bez zgody sądu, nakaz okresowego opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym, podanie wyroku do publicznej wiadomości, procedury rejestracji sprawców i notyfikacji, środki związane z użyciem dozoru elektronicznego, kastracja chirurgiczna, leczenie farmakologiczne zwane kastracją chemiczną, środki psychoterapeutyczne i psychoedukacyjne. Skonfrontowane zostały z konstytucyjnymi zasadami ograniczającymi swobodę ustawodawcy w zakresie ustanawiania środków reakcji prawnokarnej, tj. zasadą proporcjonalności, humanitaryzmu i nullum crimen/nulla poena sine lege. Omówiono także potencjalne negatywne skutki pokrzywdzenia czynem pedofilnym dla małoletniego, a także normy prawa międzynarodowego, które wyznaczają pewien standard ochrony, jaką trzeba zapewnić małoletnim. W pracy omówiono ponadto różnice definicyjne między rozumieniem pedofilii w prawie a jej rozumieniem jako zaburzenia preferencji seksualnych – ma ona wpływ na ocenę zasadności stosowania określonych środków wobec konkretnego sprawcy. Wskazano również na różnice między środkami reakcji prawnokarnej a innymi środkami, jakie mogą być stosowane wobec osób, które dopuściły się czynów pedofilnych, a które mają charakter cywilny. Praca kończy się odwołaniem do wniosków płynących z badań nad metodami postępowania leczniczego ze sprawcami czynów pedofilnych, omówieniem różnych metod leczenia i podejść psychoterapeutycznych oraz wyciągnięciem na tej podstawie wniosków co do możliwie najbardziej skutecznego i racjonalnego postępowania ze sprawcami czynów z art. 200 Kodeku karnego.

In this master’s thesis various means of criminal reaction toward pedophilic offenders have been discussed. Those means are presently available for court to use in Poland or different countries or are proposed in public debate. Those means have been confronted with principles derived from the Constitution of the Republic of Poland that set limits to lawmakers freedom to state laws. Moreover, a difference between pedophilia as criminal offence and as medical condition have been discussed, as well as a difference between means of criminal reaction and civil means that can be enforced on citizens. In the end various methods of treatment have been discussed and assessed, which allowed to propose certain way of dealing with pedophilic offenders that is most efficient and reasonable.