TWÓRCZOŚĆ DRAMATYCZNA SIMONA STEPHENSA W KONTEKŚCIE DYSKUSJI O KRYZYSIE TEATRU (NA PRZYKŁADZIE SCENICZNEJ REALIZACJI DRAMATU „MARIA” W TETRZE NARODOWYM W LUBLANIE)

licenciate
dc.abstract.enThis dissertation is devoted to the work of the British playwright of the young generation, Simon Stephens. His work has been presented in light of the most recent thoughts on theatre, mainly in the context of German theater studies, which are characterized by a steadfast conviction that contemporary theater is in crisis. The main purpose of the dissertation is to present the new and innovative work of Stephens, as well as his artistic position which, paradoxically, confirms the stipulations of the German theatre school, and also argues with them at the same time. The work shows therefore the clash of theoretical stipulations about theater which call into question the significance of dramatic text in theatrical practice and creative positions of Stephens, a dramatic author, who, on the contrary, accepts and utilizes theater scientists’ reflections in his creative work. One of the theses of the dissertation is the conviction that Stephens' playwriting, combining fictional and perfomative forms, could become the nucleus of new theatrical forms. The work is divided into four chapters. The first describes the genesis and consequences of the theory revolutionary for the 21st century theater - theory of "post-dramatic theater" - by Hans-Thies Lehmann. It also focuses on the activities of Lehmann's students and sheds light on today's perception of his already classic work. The second chapter presents the artistic lineage and creative portrait of Simon Stephens. Using Stephens’ original statements, obtained mainly through quotations from numerous interviews, the author of the dissertation attempts to create a suggestive image of an original and sensitive playwright, who is engaged and experimental. The deliberate intention of the dissertation is the principle of contrapuntal relation of the first two chapters; contrasting the theatrological reflections about the state of the contemporary theater presented in the first chapter, and Stephens’ creative profile described in the second chapter. The third chapter of the work combines, as it were, the two previous chapters and presents a description of the performance “Maria” from 2020 on the stage of the National Theater in Ljubljana, directed by the author of this dissertation. Detailed description of the performance is intended to present Stephens’ innovative editing technique and his ability to combine various, even the most contradictory, theatrical conventions, as well as to document his formal and thoroughly innovative research which manifestly correspond to the stipulations of theater scientists. Finally, the fourth chapter reflects on the importance of technological measures used in the performance of “Maria”. By confronting the principle of using technology in Stephens’ play (cameras, screens, microphones) with the theoretical considerations on the perception of a theatrical spectacle, the dissertation once again tries to answer the question of what are the consequences of technology in theatre as offered by the theatre scientists, and plays particular attention to the issue of the art of acting in the face of technology. This part of the work references the latest views and research in theatre studies, such as Philip Auslander’s performance theory or Agnieszka Jelewska’s interdisciplinary concepts.The main purpose of this work is to present Simon Stephens as an author who, despite being outside the sphere of interest of contemporary theater scientists, through his connection with the theatrological thought, as well as through his free creativity and independent attitude towards the alleged crisis of the theatre, sets new paths in the theatrical art.pl
dc.abstract.plPraca poświęcona jest twórczości brytyjskiego dramatopisarza młodej generacji Simona Stephensa. Jego dzieło przedstawione zostało w świetle najnowszej refleksji teatrologicznej, przede wszystkim w kontekście teatrologii niemieckiej, którą cechuje niezłomne przeświadczenie o kryzysie współczesnego teatru. Głównym celem rozprawy jest ukazanie nowatorstwa i innowacyjności w twórczości Stephensa, jak również jego postawy artystycznej, która w paradoksalny sposób potwierdza postulaty niemieckiej szkoły teatrologicznej, a równocześnie z nimi polemizuje. Praca przedstawia więc zderzenie teoretycznych postulatów teatrologicznych, które kwestionują znaczenie tekstu dramatycznego w praktyce teatralnej z twórczą pozycją Stephensa, autora dramatycznego, który – przeciwnie – akceptuje i wykorzystuje refleksje teatrologów w swojej pracy artystycznej. Jedną z tez rozprawy jest przekonanie, że dramatopisarstwo Stephensa, łącząc ze sobą formy fikcyjne i perfomatywne, mogłoby stać się zalążkiem nowych form teatralnych. Rozprawa została podzielona na cztery rozdziały. Pierwszy z nich opisuje genezę i konsekwencje rewolucyjnej dla teatru XXI wieku teorii „teatru postdramatycznego” Hansa-Thiesa Lehmanna. Poświęca również uwagę działalności uczniów Lehmanna i rzuca światło na dzisiejszą percepcję jego klasycznego już dzieła. Drugi rozdział przedstawia artystyczny rodowód i twórczy portret Simona Stephensa. Wykorzystując oryginalne wypowiedzi Stephensa, przede wszystkim przy pomocy cytatów z licznych wywiadów, autor pracy usiłuje stworzyć sugestywny wizerunek autora oryginalnego i wrażliwego, zaangażowanego i eksperymentującego. Świadomym zamierzeniem rozprawy jest zasada kontrapunktowej relacji dwóch pierwszych rozdziałów; zaprezentowane w pierwszym rozdziale refleksje teatrologiczne na temat sytuacji współczesnego teatru i opisany w drugim rozdziale twórczy profil Stephensa kontrastują ze sobą. Trzeci rozdział pracy łączy niejako dwa poprzednie rozdziały i przedstawia opis przedstawienia „Maria” z roku 2020 na scenie Teatru Narodowego w Lublanie, w reżyserii autora pracy. Szczegółowy opis przedstawienia ma na celu zaprezentowanie innowacyjnej techniki montażu Stephensa i jego zdolności łączenia różnych, nawet najbardziej sprzecznych, konwencji teatralnych, a także udokumentowanie jego formalnych i na wskroś nowatorskich poszukiwań, które wyraźnie korespondują z postulatami teatrologów. Czwarty rozdział zawiera refleksje na temat znaczenia środków technologicznych użytych w przedstawieniu „Maria”. Konfrontując zasadę wykorzystywania technologii w sztuce Stephensa (kamery, ekrany, mikrofony) z teoretycznymi rozważaniami na temat percepcji widowiska teatralnego, autor rozprawy raz jeszcze próbuje dać odpowiedź na pytanie, jakie są konsekwencje postulowanego przez teatrologów pojawiania się technologii w teatrze, a szczególną uwagę poświęca zagadnieniu kreacji aktorskiej w obliczu technologii. W tej części pracy wykorzystane zostały najnowsze poglądy i badania teatrologiczne, jak choćby teoria widowiska Philipa Auslandera, czy koncepcje interdyscyplinarne Agnieszki Jelewskiej.Głównym zamysłem pracy było przedstawienie Simona Stephensa jako autora, który znajduje się wprawdzie poza sferą zainteresowań współczesnych teatrologów, lecz który poprzez swoje powiązanie z myślą teatrologiczną, a równocześnie poprzez swobodną twórczość i niezależną postawę wobec rzekomego kryzysu teatru, wyznacza nowe szlaki sztuki teatralnej.pl
dc.affiliationWydział Polonistykipl
dc.areaobszar nauk humanistycznychpl
dc.contributor.advisorBurzyńska, Anna - 127496 pl
dc.contributor.authorKica, Januszpl
dc.contributor.departmentbycodeUJK/WP4pl
dc.contributor.reviewerBurzyńska, Anna - 160267 pl
dc.contributor.reviewerBurzyńska, Anna - 127496 pl
dc.date.accessioned2021-11-09T22:41:11Z
dc.date.available2021-11-09T22:41:11Z
dc.date.submitted2021-10-26pl
dc.fieldofstudywiedza o teatrzepl
dc.identifier.apddiploma-154175-284627pl
dc.identifier.urihttps://ruj.uj.edu.pl/xmlui/handle/item/283460
dc.languagepolpl
dc.subject.enthe crisis of the theatre, contemporary theatre, Simon Stephens works, post-dramatic theatre, theatrology, new technology in the theatre, theatrical practices in the 21st century.pl
dc.subject.plkryzys teatru, teatr współczesny, teatr postdramatyczny, twórczość Simona Stephensa, teatrologia, teoria widowiska, nowe technologie w teatrze, praktyki teatralne XXI wieku.pl
dc.titleTWÓRCZOŚĆ DRAMATYCZNA SIMONA STEPHENSA W KONTEKŚCIE DYSKUSJI O KRYZYSIE TEATRU (NA PRZYKŁADZIE SCENICZNEJ REALIZACJI DRAMATU „MARIA” W TETRZE NARODOWYM W LUBLANIE)pl
dc.title.alternativeSIMON STEPHENS’ DRAMATIC WORK AS IT RELATES TO THE DISCUSSION ABOUT THEATER CRISIS (USING AS AN EXAMPLE THE ADAPTATION OF THE PLAY "MARIA" IN THE NATIONAL THEATRE IN LJUBLJANA)pl
dc.typelicenciatepl
dspace.entity.typePublication
dc.abstract.enpl
This dissertation is devoted to the work of the British playwright of the young generation, Simon Stephens. His work has been presented in light of the most recent thoughts on theatre, mainly in the context of German theater studies, which are characterized by a steadfast conviction that contemporary theater is in crisis. The main purpose of the dissertation is to present the new and innovative work of Stephens, as well as his artistic position which, paradoxically, confirms the stipulations of the German theatre school, and also argues with them at the same time. The work shows therefore the clash of theoretical stipulations about theater which call into question the significance of dramatic text in theatrical practice and creative positions of Stephens, a dramatic author, who, on the contrary, accepts and utilizes theater scientists’ reflections in his creative work. One of the theses of the dissertation is the conviction that Stephens' playwriting, combining fictional and perfomative forms, could become the nucleus of new theatrical forms. The work is divided into four chapters. The first describes the genesis and consequences of the theory revolutionary for the 21st century theater - theory of "post-dramatic theater" - by Hans-Thies Lehmann. It also focuses on the activities of Lehmann's students and sheds light on today's perception of his already classic work. The second chapter presents the artistic lineage and creative portrait of Simon Stephens. Using Stephens’ original statements, obtained mainly through quotations from numerous interviews, the author of the dissertation attempts to create a suggestive image of an original and sensitive playwright, who is engaged and experimental. The deliberate intention of the dissertation is the principle of contrapuntal relation of the first two chapters; contrasting the theatrological reflections about the state of the contemporary theater presented in the first chapter, and Stephens’ creative profile described in the second chapter. The third chapter of the work combines, as it were, the two previous chapters and presents a description of the performance “Maria” from 2020 on the stage of the National Theater in Ljubljana, directed by the author of this dissertation. Detailed description of the performance is intended to present Stephens’ innovative editing technique and his ability to combine various, even the most contradictory, theatrical conventions, as well as to document his formal and thoroughly innovative research which manifestly correspond to the stipulations of theater scientists. Finally, the fourth chapter reflects on the importance of technological measures used in the performance of “Maria”. By confronting the principle of using technology in Stephens’ play (cameras, screens, microphones) with the theoretical considerations on the perception of a theatrical spectacle, the dissertation once again tries to answer the question of what are the consequences of technology in theatre as offered by the theatre scientists, and plays particular attention to the issue of the art of acting in the face of technology. This part of the work references the latest views and research in theatre studies, such as Philip Auslander’s performance theory or Agnieszka Jelewska’s interdisciplinary concepts.The main purpose of this work is to present Simon Stephens as an author who, despite being outside the sphere of interest of contemporary theater scientists, through his connection with the theatrological thought, as well as through his free creativity and independent attitude towards the alleged crisis of the theatre, sets new paths in the theatrical art.
dc.abstract.plpl
Praca poświęcona jest twórczości brytyjskiego dramatopisarza młodej generacji Simona Stephensa. Jego dzieło przedstawione zostało w świetle najnowszej refleksji teatrologicznej, przede wszystkim w kontekście teatrologii niemieckiej, którą cechuje niezłomne przeświadczenie o kryzysie współczesnego teatru. Głównym celem rozprawy jest ukazanie nowatorstwa i innowacyjności w twórczości Stephensa, jak również jego postawy artystycznej, która w paradoksalny sposób potwierdza postulaty niemieckiej szkoły teatrologicznej, a równocześnie z nimi polemizuje. Praca przedstawia więc zderzenie teoretycznych postulatów teatrologicznych, które kwestionują znaczenie tekstu dramatycznego w praktyce teatralnej z twórczą pozycją Stephensa, autora dramatycznego, który – przeciwnie – akceptuje i wykorzystuje refleksje teatrologów w swojej pracy artystycznej. Jedną z tez rozprawy jest przekonanie, że dramatopisarstwo Stephensa, łącząc ze sobą formy fikcyjne i perfomatywne, mogłoby stać się zalążkiem nowych form teatralnych. Rozprawa została podzielona na cztery rozdziały. Pierwszy z nich opisuje genezę i konsekwencje rewolucyjnej dla teatru XXI wieku teorii „teatru postdramatycznego” Hansa-Thiesa Lehmanna. Poświęca również uwagę działalności uczniów Lehmanna i rzuca światło na dzisiejszą percepcję jego klasycznego już dzieła. Drugi rozdział przedstawia artystyczny rodowód i twórczy portret Simona Stephensa. Wykorzystując oryginalne wypowiedzi Stephensa, przede wszystkim przy pomocy cytatów z licznych wywiadów, autor pracy usiłuje stworzyć sugestywny wizerunek autora oryginalnego i wrażliwego, zaangażowanego i eksperymentującego. Świadomym zamierzeniem rozprawy jest zasada kontrapunktowej relacji dwóch pierwszych rozdziałów; zaprezentowane w pierwszym rozdziale refleksje teatrologiczne na temat sytuacji współczesnego teatru i opisany w drugim rozdziale twórczy profil Stephensa kontrastują ze sobą. Trzeci rozdział pracy łączy niejako dwa poprzednie rozdziały i przedstawia opis przedstawienia „Maria” z roku 2020 na scenie Teatru Narodowego w Lublanie, w reżyserii autora pracy. Szczegółowy opis przedstawienia ma na celu zaprezentowanie innowacyjnej techniki montażu Stephensa i jego zdolności łączenia różnych, nawet najbardziej sprzecznych, konwencji teatralnych, a także udokumentowanie jego formalnych i na wskroś nowatorskich poszukiwań, które wyraźnie korespondują z postulatami teatrologów. Czwarty rozdział zawiera refleksje na temat znaczenia środków technologicznych użytych w przedstawieniu „Maria”. Konfrontując zasadę wykorzystywania technologii w sztuce Stephensa (kamery, ekrany, mikrofony) z teoretycznymi rozważaniami na temat percepcji widowiska teatralnego, autor rozprawy raz jeszcze próbuje dać odpowiedź na pytanie, jakie są konsekwencje postulowanego przez teatrologów pojawiania się technologii w teatrze, a szczególną uwagę poświęca zagadnieniu kreacji aktorskiej w obliczu technologii. W tej części pracy wykorzystane zostały najnowsze poglądy i badania teatrologiczne, jak choćby teoria widowiska Philipa Auslandera, czy koncepcje interdyscyplinarne Agnieszki Jelewskiej.Głównym zamysłem pracy było przedstawienie Simona Stephensa jako autora, który znajduje się wprawdzie poza sferą zainteresowań współczesnych teatrologów, lecz który poprzez swoje powiązanie z myślą teatrologiczną, a równocześnie poprzez swobodną twórczość i niezależną postawę wobec rzekomego kryzysu teatru, wyznacza nowe szlaki sztuki teatralnej.
dc.affiliationpl
Wydział Polonistyki
dc.areapl
obszar nauk humanistycznych
dc.contributor.advisorpl
Burzyńska, Anna - 127496
dc.contributor.authorpl
Kica, Janusz
dc.contributor.departmentbycodepl
UJK/WP4
dc.contributor.reviewerpl
Burzyńska, Anna - 160267
dc.contributor.reviewerpl
Burzyńska, Anna - 127496
dc.date.accessioned
2021-11-09T22:41:11Z
dc.date.available
2021-11-09T22:41:11Z
dc.date.submittedpl
2021-10-26
dc.fieldofstudypl
wiedza o teatrze
dc.identifier.apdpl
diploma-154175-284627
dc.identifier.uri
https://ruj.uj.edu.pl/xmlui/handle/item/283460
dc.languagepl
pol
dc.subject.enpl
the crisis of the theatre, contemporary theatre, Simon Stephens works, post-dramatic theatre, theatrology, new technology in the theatre, theatrical practices in the 21st century.
dc.subject.plpl
kryzys teatru, teatr współczesny, teatr postdramatyczny, twórczość Simona Stephensa, teatrologia, teoria widowiska, nowe technologie w teatrze, praktyki teatralne XXI wieku.
dc.titlepl
TWÓRCZOŚĆ DRAMATYCZNA SIMONA STEPHENSA W KONTEKŚCIE DYSKUSJI O KRYZYSIE TEATRU (NA PRZYKŁADZIE SCENICZNEJ REALIZACJI DRAMATU „MARIA” W TETRZE NARODOWYM W LUBLANIE)
dc.title.alternativepl
SIMON STEPHENS’ DRAMATIC WORK AS IT RELATES TO THE DISCUSSION ABOUT THEATER CRISIS (USING AS AN EXAMPLE THE ADAPTATION OF THE PLAY "MARIA" IN THE NATIONAL THEATRE IN LJUBLJANA)
dc.typepl
licenciate
dspace.entity.type
Publication
Affiliations

* The migration of download and view statistics prior to the date of April 8, 2024 is in progress.

Views
21
Views per month
Views per city
Grodzisk Wielkopolski
4
Krakow
4
Wroclaw
2
Bydgoszcz
1
Dublin
1
Lisbon
1
Poznan
1

No access

No Thumbnail Available