Drawing as an Interactive Communication Medium in a Person with Aphasia – Clinical Discourse Analysis

Celem niniejszej pracy było ukazanie korzyści terapeutycznych interaktywnego rysunku jako narzędzia wspomagającego i wyzwalającego komunikację w kontekście interakcji logopeda – osoba z afazją. Dzięki zgromadzonemu materiałowi głosowemu, rysunkowemu oraz notatkom z obserwacji dokonano analizy dyskursu klinicznego. Przeprowadzona analiza pozwoliła na wyodrębnienie kluczowych funkcji rysunku, przyjmowanych przez Logopedę ról oraz ogółu zachowań komunikacyjnych towarzyszących procesowi terapeutycznemu. Niniejsza praca ukazuje perspektywę komunikacji, jako interaktywnego zjawiska pełnego znaczeń, które polega na wspólnym ich kodowaniu i dekodowaniu przez logopedę i pacjenta z afazją w interakcji. Wyniki wskazują, że interaktywne rysowanie może stanowić istotne narzędzie wspomagające komunikację osób z afazją, szczególnie w połączeniu z innymi kanałami semiotycznymi takimi jak mowa, gesty i pismo. Ustalono, że komunikacja z osobą z afazją jest multimodalnym procesem semiozy – sztuką konstruowania i interpretowania znaczeń, współbudowanych stopniowo w interakcji. Kluczową rolę w procesie terapeutycznym odgrywa logopeda, który jest aktywnym uczestnikiem w negocjowaniu i interpretowaniu znaczeń oraz dynamicznie dostosowuje się do potrzeb komunikacyjnych pacjenta. Badania te mogą być inspiracją i propozycją ukierunkowania terapeutycznego dla praktyków pracujących z osobami z afazją i zaburzeniami komunikacji oraz stanowić punkt wyjścia do dalszych badań w tym zakresie.

The aim of this study was to demonstrate the therapeutic benefits of interactive drawing as a tool that supports and facilitates communication in the context of interactions between a speech-language pathologist and a person with aphasia. An analysis of clinical discourse was conducted using the collected voice recordings, drawings, and observation notes. This analysis allowed for the identification of the key functions of drawing, the roles assumed by the speech-language pathologist, and the overall communication behaviors and strategies accompanying the therapeutic process. This study presents communication as an interactive phenomenon rich in meaning, involving the joint encoding and decoding of these meanings by the speech-language pathologist and the patient with aphasia during their interaction. The results indicate that interactive drawing can serve as a significant tool to support communication for people with aphasia, particularly when combined with other semiotic channels such as speech, gestures, and writing. It has been established that communication with a person with aphasia is a multimodal process of semiosis – the art of constructing and interpreting meanings, co-constructed gradually through interaction. The speech-language pathologist plays a key role in the therapeutic process, actively participating in the negotiation and interpretation of meanings and dynamically adapting to the patient’s communication needs. This research may serve as inspiration and a proposal for a therapeutic approach for practitioners working with individuals with aphasia and communication disorders, and provide a starting point for further research in this area.