Poet, Witness, Sibling. A comparative study on Paul Celan's, Tadeusz Różewicz's and Ryszard Krynicki's poetry

Poezja Paula Celana jest postrzegana przez wielu badaczy jako szczególnie istotne świadectwo minionej epoki - jej poetyka wyrasta bowiem z bezpośredniego historycznego i egzystencjalnego doświadczenia Zagłady. Paul Celan jako ocalony z Zagłady Żyd– próbujący wpisać swoje doświadczenie w język poezji, stał się paradygmatycznym wcieleniem świadka. Jego myślenie o poezji naszych czasów zawarte w twórczości i przemowach stało się dla mnie jedną z głównych inspiracji do napisania tej pracy. Drugą inspiracją jest dla mnie polska poezja, która podejmuje tematy bliskie Celanowi: zmagania Różewicza, rówieśnika Celana, który podobnie jak poeta żydowski odważnie podejmuje dylematy i problemy epoki oraz poezja Ryszarda Krynickiego, poety i tłumacza Celana, która jest interesującą kontynuacją poetyckiej wrażliwości Celana, w drugim pokoleniu po Zagladzie. W mojej pracy analizuję poezję Paula Celana, Tadeusza Różewicza i Ryszarda Krynickiego z perspektywy kategorii świadectwa, pokazując, że w szczególny sposób łączy wymienionych poetów artystyczna postawa, wyrażająca się w traktowaniu poezji jako gestu etycznego, mimo że wybierają inne strategie poetyckiego wyrazu

Poetry of Paul Celan is perceived by many critics as a extraordinary testimony of the XXth century. His poetry originates from historical and existential experiance. Paul Celan as a Shoah survival Jew trying to engrave its experience in the language of poetry he became a model witness. In my thesis I analyse the poetry of Paul Celan, Tadeusz Różewicz and Ryszard Krynicki in perspective of the category of the witness, depicting that their artistic demeanour is common for treating poetry as an ethical gesture, though they choose different poetic strategies.