Polish legation at the congress in Mantua in 1459 as compared to the conflict with the Teutonic Order

Tematem niniejszej pracy jest zagadnienie poselstwa polskiego na kongres w mieście Mantui (Marchesi di Mantova znajdującego się wówczas pod rządem rodu Gonzagów) późną jesienią roku 1459. Na czele owej misji polskiej stał Jakub z Sienna, prepozyt gnieźnieński, który reprezentował Królestwo Polskiej i Kazimierza Jagiellończyka oraz zobligowany był do załatwienia ważnych dla Królestwa wówczas spraw polityczno-kościelnych. Zorganizowany przez Piusa II zjazd w północnych Włoszech miał zgromadzić władców kontynentu, którzy mieli deliberować na krucjatą antyturecką, zakończył się wobec absencji większości z nich fiaskiem. Stał się jednak przyczynkiem do załatwienia innych niż sprawy wyprawy kwestii z dziedziny polityki europejskiej. Szczególnie ważnym problemem jaki poruszyła strona polska była kwestia powstania stanów w Prusach i wojny polsko-krzyżackiej oraz związanym z nią skomplikowanym problemem ekskomuniki papieskiej.Dotychczas w większości pracach historyków mediewistów temat poselstwa Jakuba z Sienna do Mantui nie był poddawany głębszej analizie w kontekście niezwykle ważnej dziejowo batalii na polu dyplomatycznym gdy idzie o rewindykację Pomorza Gdańskiego dla Polski. Wątek ten traktowano jako epizodyczny, więcej czasu poświęcając próbom misji legatów papieskich w latach 60. XX. Jednak poselstwo roku 1459 należy uznać jako widomy znak ofensywy dyplomatycznej Kazimierza Jagiellończyka oraz świadomości zagrożeń płynąc z niejednoznacznie sformułowanych zapisów ekskomunik. Problem ten wskazywano w różnego rodzaju monografiach traktujących o wojnie trzynastoletniej, w pracach XIX-wiecznych historyków Jacoba Caro oraz Georga Voigta pełno było jednak podejścia tendencyjnego i selektywnego do źródeł do tamtych wydarzeń, co zostało podniesione przez Mariana Friedberga w artykule o zatargu Polski z Rzymem w dobie wojny trzynastoletniej . Nieprzecenioną pracą wykorzystaną w niniejszym opracowaniu, nadal często cytowana, monografia wojny trzynastoletniej z Zakonem Krzyżackim autorstwa Mariana Biskupa, który dokonał kompleksowej analizy zarówno strony politycznej, zmagań dyplomatycznych oraz podsumowania badań nad aspektami militarnymi konfliktu . Dla analizy jakościowej problemu wykorzystano również szereg artykułów zabierających miejscami głos na temat polskiego poselstwa do Mantui. Dokonując wyboru tematu pracy kierowano się także zainteresowaniami autora zorientowanymi na okres panowania Kazimierza Jagiellończyka oraz dyplomację średniowieczną.

The subject of this thesis is the issue of the polish legation to the congress in the city of Mantua (Marchesi di Mantova, which was then under the government of the Gonzag family) in late autumn of 1459. The head of this Polish mission was Jacob of Sienno, the provost of Gniezno, who represented the Kingdom of Poland and Casimir Jagiellon, and he was obliged to handle church and political matters essential for the Kingdom at that time. The congress organized by Pius II in northern Italy was supposed to gather the rulers of the continent, who were to deliberate against the anti-Turkish crusade, ended in the absence of most of them with a fiasco. However, it became a contribution to settling matters other than eEuropean affairs in the field of european policy. Particularly important problem raised by the Polish side was the issue of the emergence of states in Prussia and the Polish-Teutonic war, and the related complicated problem of papal excommunication.Until now, in most of the works of medievalist historians, the subject of the legation of Jacob of Sienno to Mantua was not subjected to deeper analysis in the context of the extremely crucial historical battle in the diplomatic field when it comes to the recovery of Gdańsk Pomerania for Poland. This thread was treated as episodic, devoting more time to the attempts of the mission of papal legates in the 1960s. However, the message of the year 1459 should be considered as a visible sign of the diplomatic offensive of Casimir Jagiellon and awareness of threats flowing from ambiguously formulated provisions of excommunication. This problem was pointed out in various types of monographs on the Thirteen Years' War, but the works of the nineteenth-century historians Jacob Caro and Georg Voigt were full of a biased and selective approach to sources for those events, which was raised by Marian Friedberg in an article about the conflict between Poland and Rome in the era of the Thirteen Years' War.An invaluable work used in this study, still often cited, the monograph of the Thirteen Years' War with the Teutonic Order by Marian Bishop, who made a comprehensive analysis of both the political side, diplomatic struggles and the summary of research on the military aspects of the conflict. For the qualitative analysis of the problem, a number of articles were also used to speak on the subject of the Polish mission to Mantua. When choosing the topic of the thesis, the author's interests focused on the reign of Casimir Jagiellon and medieval diplomacy were also addressed.