Cripping masculinity in contemporary dance

Bibliogr. s. 86-88

Artykuł bada związki między męskością, niepełnosprawnością a tańcem współczesnym, koncentrując się na tym, jak tancerze z niepełnosprawnościami kwestionują normatywne konstrukty męskości poprzez kripowe praktyki choreograficzne. Autorka, w kontekście teorii krip, studiów o niepełnosprawności i krytyki feministycznej, analizuje spektakle artystów takich jak David Toole, Rafał Urbacki, Raimund Hoghe i Michael Turinksy, którzy stosują strategie “kalekowania” ableistycznych i patriarchalnych norm, jednocześnie kształtując alternatywne wizje męskości, mieszczące w sobie różnice, a także to, co kruche i queerowe.

The article investigates the intersection of masculinity, disability, and contemporary dance, analyzing how male dancers with disabilities challenge normative constructs of masculinity through crip choreographic practices. The author examines performances by artists such as David Toole, Rafał Urbacki, Raimund Hoghe, and Michael Turinsky, who employ cripping strategies to subvert ableist and patriarchal norms while articulating alternative masculinities that embrace vulnerability, difference, and queerness. Methodologically, the study integrates performance analysis with theoretical frameworks from disability studies, queer theory, and feminist critique.