Ramowanie medialne i krajowa polityczna kontestacja Wspólnej Polityki Zagranicznej, Bezpieczeństwa i Obrony Unii Europejskiej

Niniejsze badanie analizuje złożoną dynamikę kontestacji w polskich mediach wobec integracji w zakresie bezpieczeństwa i obrony Unii Europejskiej (UE) w następstwie rosyjskiej inwazji na Ukrainę w 2022 roku. Podczas gdy tradycyjne teorie przewidują, że taki kryzys sprzyjałby większej współpracy, niniejsze opracowanie ujawnia zaskakującą stagnację w poparciu społecznym w Polsce dla inicjatyw bezpieczeństwa UE. Autor argumentuje, że wynik ten jest nie tylko odzwierciedleniem istniejących wcześniej podziałów politycznych, lecz także efektem aktywnej i wyrafinowanej strategii ramowania przekazu medialnego. Wykorzystując dedukcyjną analizę treści, artykuł stosuje zestaw dobrze ugruntowanych ram medialnych do danych z polskiej prasy opublikowanej po wybuchu wojny, aby prześledzić narracje kontestacyjne. Wyniki pokazują, że ramy te — poprzez instrumentalizację narracji historycznych, przypisywanie winy za instytucjonalne porażki oraz wzmacnianie obaw przed utratą suwerenności — działają jako niezależna siła sprawcza. Tego rodzaju kontestacja nie ogranicza się jedynie do krytyki polityki. Konstruuje ona rzeczywistość polityczną, która ogranicza decyzyjność elit i wzmacnia sceptycyzm społeczny. Artykuł wypełnia zatem lukę w literaturze, badając, w jaki sposób media kwestionują Wspólną Politykę Zagraniczną, Bezpieczeństwa i Obrony UE, oraz pokazuje, jak ramowanie medialne może przekształcić kryzysy funkcjonalne w głęboko emocjonalne i oparte na tożsamości konflikty, mające istotne konsekwencje dla przyszłości europejskiej integracji w dziedzinie bezpieczeństwa.

This research examines the complex dynamics of Polish media contestation against European Union (EU) security and defense integration in the wake of the 2022 Russian invasion of Ukraine. While traditional theories anticipate that such a crisis would foster greater cooperation, this study uncovers a surprising stagnation in Polish public support for EU security initiatives. It argues that this outcome is not only a reflection of pre-existing political cleavages, but a product of an active and sophisticated media framing strategy. Using a deductive content analysis, the paper applies a suite of well-established media frames to the Polish newspaper data published after the eruption of the war in order to trace contestation narratives. The findings demonstrate that these frames, by instrumentalizing historical narratives, attributing blame for institutional failures and amplifying fears of loss of sovereignty, function as an independent causal force. This contestation does more than just critique policy. It constructs a political reality that constrains elite decision-making and reinforces public skepticism. The paper therefore fills the gap in the literature by examining how the media contests the EU's Foreign, Security and Defence Policy and illustrates how media framing can transform functional crises into deeply emotional and identity-driven conflicts, with significant implications for the future of European security integration.