Chūya Nakahara as the author of Japanese sonnet : translation perspectives

Niniejszy artykuł prezentuje - na tle historycznoliterackim epoki - sylwetkę Chūyi Nakahary (1907-1937), poety nazywanego "japońskim Rimbaudem", prekursora japońskiego wiersza sylabotonicznego, a w szczególności sonetu. Analiza jednego spośród czterech przekładów wierszy Nakahary zamieszczonych w antologii współczesnej poezji japońskiej Wiśnie rozkwitłe pośród zimy, sonetu "Mata kon haru" (Wiosna znów przyjdzie), ma dwojaki cel: ukazanie – poprzez analizę tonalną z wykorzystaniem serwisu OJAD – trudności w adaptacji do języka japońskiego wiersza sylabotonicznego oraz finezji, z jaką poradził sobie z tym zadaniem Nakahara, wreszcie – dzięki zestawieniu oryginalnego wiersza z jego przekładem w antologii Wiśnie … oraz z propozycją przekładu dokonaną przez autora – wykazanie, jakie wymagania stawia wobec tłumacza poezja Nakahary.

This article offers a reflection – against the historical and literary background of the epoch – on Chūya Nakahara’s work (1907–1937), who was the precursor of the Japanese syllabicaccentual verse (particular of the sonnet). Comparative analysis of his poem "Mata kon haru" (Spring comes again) and its Polish translation (included in the only Polish anthology of contemporary Japanese poetry entitled Cherries bloomed in winter) aims at shedding light on how difficult was the adaptation of the sonnet to the Japanese language. The OJAD (Online Japanese Accent Dictionary) service seems to offer a new promise for the research practice, proving that the intonation cadence may be treated similarly as feet in the poetry written in European languages.