The role of electrocardiographic examination in diagnosing and treatment of pericarditis

Wstęp: Zapalenie osierdzia to choroba o etiologii najczęściej wirusowej, jednak jej przyczyny mogą być różnorodne. Atakując także mięsień sercowy może być równie niebezpieczna i prowadzić do licznych, groźnych dla pacjenta powikłań. Kryteriami rozpoznania zapalenia osierdzia są: ból w klatce piersiowej, tarcie osierdziowe, wykrywane podczas osłuchiwania pacjenta, uniesienie odcinka ST i obniżenie odcinka PQ w badaniu EKG oraz wysięk do jamy osierdzia.Cel pracy: Wykazanie istotności zastosowania badania elektrokardiograficznego w procesie rozpoznania i oceny skuteczności leczenia zapalenia osierdzia. Materiał i metody: Przyjętą w pracy metodą badawczą jest analiza przypadku, natomiast techniką badawczą jest przegląd dokumentacji medycznej. Historia choroby, wyniki badań laboratoryjnych czy obrazowych, a w szczególności zapisy EKG posłużyły jako narzędzia badawcze.Wyniki: W pracy dokonano analizy przypadku 20 – letniego pacjenta ze zdiagnozowanym zapaleniem osierdzia. Prześledzono jego dokumentację medyczną, wykonane badania diagnostyczne i zastosowane leczenie. Pacjent skarżył się na ból w klatce piersiowej, miał podwyższone stężenie CRP, a w zapisie EKG, w wielu odprowadzeniach, obniżony odcinek PQ i uniesiony odcinek ST. Wdrożono leczenie ibuprofenem i paracetamolem, w wyniku czego uzyskano poprawę stanu klinicznego pacjenta.Wnioski: Udowodniono, że elektrokardiografia jest podstawową metodą obrazowania zmian w czynności bioelektrycznej serca oraz wykazano jej znaczącą rolę w diagnostyce zapalenia osierdzia.

Introduction: Pericarditis is usually classified as a viral disease, but its causes may vary. Moreover, when it attacks the heart muscle itself as well, it can be just as dangerous and lead to numerous complications that are dangerous for the patient. The criteria for the diagnosis of pericarditis are: chest pain, pericardial friction detected during auscultation of the patient, STsegment elevation and PQ depression on ECG, and pericardial effusion. Aim of the study: Demonstrating the importance of using electrocardiographic examination in the process of diagnosis and evaluation of the effectiveness of pericarditis treatment. Material and methods: The research method adopted in the work is a case study, while the research technique is a review of medical records. The history of the disease, the results of laboratory and imaging tests, and - in particular - ECG records, served as research tools. Results: The study presents a case study of a 20-year-old patient diagnosed with pericarditis. His medical records were traced, diagnostic tests were performed and a treatment was applied. The patient complained about chest pain, elevated CRP levels, and in many of his ECG readings low PQ segment and elevated ST segment were noted. Treatment with ibuprofen and paracetamol was introduced, which resulted in an improvement in the patient's clinical condition. Conclusions: It has been proven that electrocardiography is the basic method of imaging changes in the bioelectrical activity of the heart and has been shown to play a significant role in the diagnosis of pericarditis.