Unveiling racialized imagery : interwar caricatures and Jewish representation

Bibliogr. s. 31-35

Artykuł omawia sposoby kształtowania urasawiających dyskursów wizualnych dotyczących Żydów w karykaturach publikowanych w międzywojennych czasopismach satyrycznych. Obecne tam treści odzwierciedlały napięcia etniczne i kulturowe w wielonarodowym państwie, jakim była ówczesna Polska. W humorze rysunkowym przejawiało się to m. in. w konstytuowaniu się schematów przedstawiania mniejszości narodowych za pomocą określonych kodów wizualnych. Autorka, nawiązując do ekologii świadczenia H. Pollin-Galay, proponuje analizę rysunków satyrycznych przez pryzmat ekologii reprezentacji, które można podzielić roboczo na antysemicką, liberalnozasymilowaną i jidyszową. W artykule opisane są charakterystyczne dla nich kody wizualnego dyskursu urasawiającego, w tym takie, które przechwytywane były przez odmienne ideowo grupy i funkcjonowały w wielu ekologiach. Istotną rolę wśród nich odgrywają wizualne skrypty czarności. Omawiane są ponadto schematy autostereotypizacji i urasawiania wewnątrz środowiska żydowskiego oraz na jego pograniczu. Uwzględniona zostaje przy tym perspektywa genderowa, przy pomocy której wskazuje się dysproporcję reprezentacji żydowskich kobiet i mężczyzn. Zastosowana metodologia obejmuje analizę ilościową z wykorzystaniem programu pomocniczego MAXQDA oraz analizę dyskursu wizualnego. Materiał źródłowy stanowią wybrane roczniki międzywojennych czasopism satyrycznych w jezyku polskim i jidysz: "Cyrulik Warszawski", "Szpilki", "Der Blofer", "Der Mehabel" i "Szabeskurjer".

The article discusses the construction of racialized visual discourses concerning Jews as depicted in caricatures published in interwar satirical magazines. Its content reflected ethnic and cultural tensions in the multinational state that Poland was at the time. In cartoon humour, this was manifested, among other things, in the constitution of patterns of depicting national minorities by means of specific visual codes. The author, drawing on H. Pollin-Galay's ecology of witnessing, proposes an analysis of caricatures through the lens of an ecology of representation. This perspective can be delineated, in practical terms, into three categories: anti-Semitic, liberal-assimilated, and Yiddish. The article describes the characteristic codes of visual racialized discourse, including those that were captured by ideologically disparate groups and functioned in multiple ecologies. Visual scripts of blackness play an important role among them. In addition, patterns of autostereotyping and racialisation within and at the border of the Jewish milieu are discussed. A gender perspective is taken into account, with which the disproportion in the representation of Jewish women and men is indicated. The methodology used includes quantitative analysis using the auxiliary program MAXQDA and visual discourse analysis. The source material consists of selected annuals of interwar satirical magazines in Polish and Yiddish: Cyrulik Warszawski, Szpilki, Der Blofer, Der Mehabel and Szabeskurjer.