Życie towarzyskie żołnierzy osmańskich na zapleczu i tyłach frontu galicyjskiego w latach 1916-1917

Bibliogr. s. 191-192

Galicyjskie życie towarzyskie żołnierzy osmańskiego XV Korpusu, który w latach 1916-1917 walczył na froncie wschodnim wielkiej wojny, rozwijało się na dwóch płaszczyznach: służbowej i prywatnej. Ta pierwsza sprowadzała się przede wszystkim do kontaktów podczas różnego rodzaju oficjalnych uroczystości, inspekcji czy wizyt. Drugą stanowiły głównie nieformalne spotkania w wolnym czasie. W przypadku oficerów dochodziło do nich zazwyczaj w kasynach oraz podczas szkoleń przeprowadzanych w okresie zimowym na tyłach frontu. Podoficerowie i szeregowi żołnierze znacznie częściej integrowali się z miejscową ludnością, u której kwaterowali, niż z towarzyszami broni z sojuszniczych armii. Niezależnie od szarży i ograniczeń językowych równy dostęp do wydarzeń kulturalnych zapewniały osmańskim oficerom i szeregowym duże ośrodki miejskie w głębi monarchii austro-węgierskiej, do których trafiali na leczenie i rekonwalescencję. Kontakty społeczne przedstawicieli XV Korpusu z sojusznikami i galicyjską ludnością zaowocowały obaleniem licznych wielkowiekowych i krzywdzących dla Turków stereotypów.

The Galician social life of the soldiers of the Ottoman XV Corps, which fought on the Eastern Front of the Great War in 1916-1917, developed on two levels: service and private. The former encompassed contacts during ceremonies, inspections, and visits, while the latter consisted mainly of informal meetings in their free time. For officers, these meetings typically took place in messes or during winter training in rear areas. Non-commissioned officers file and rank soldiers, by contrast, were more likely to interact with the local population in whose homes they were quartered than with their comrades from allied armies. Despite differences in rank and language barriers, Ottoman officers and privates alike had equal access to cultural events in the major urban centers of the Austro-Hungarian Empire, where they were sent for treatment and convalescence. The encounters between members of the XV Corps, their allies, and the Galician population contributed to the dismantling of centuries-old stereotypes unfavorable to the Turks. This article is based on Turkish, Austrian, and Polish archival sources, memoirs and press reports, as well as selected secondary literature.