Simple view
Full metadata view
Authors
Statistics
W dantejskim kręgu lektur Putina
In the Dantean circle of Putin’s readings
Putin jako czytelnik literatury
Putin i Lermontow
Putin i Puszkin
Putin i Dostojewski
Putin i Tołstoj
Putin i Szewczenko
Putin i Sołżenicyn
Putin i Kant
Putin i Hemingway
Putin i Heine
Putin i Saint-Exupéry
Putin i Kipling
Putin i Aleksander Dumas ojciec
Putin i Iwan Iljin.
Putin as a reader of literature
Putin and Lermontov
Putin and Pushkin
Putin and Dostoevsky
Putin and Tolstoy
Putin and Shevchenko
Putin and Solzhenitsyn
Putin and Kant
Putin and Hemingway
Putin and Heine
Putin and Saint-Exupéry
Putin and Kipling
Putin and Alexandre Dumas (père)
Putin and Ivan Ilyin
Путин как читатель литературы
Путин и Лермонтов
Путин и Пушкин
Путин и Достоевский
Путин и Толстой
Путин и Шевченко
Путин и Солженицын
Путин и Кант
Путин и Хемингуэй
Путин и Гейне
Путин и Киплинг
Путин и Сент-Экзюпери
Путин и Александр Дюма-отец
Путин и Иван Ильин.
Prezentowany artykuł opowiada o autokreacji prezydenta Władimira Putina w Rosji i na Zachodzie poprzez odwołania do rzeczywistych albo urojonych lektur literatury rosyjskiej i zagranicznej. Wymieniał on publicznie w latach 2000-2024 takich swoich ulubionych i czytanych, jak twierdził, pisarzy i myślicieli jak – Michał Lermontow, Aleksander Puszkin, Mikołaj Gogol, Fiodor Dostojewski, Lew Tołstoj, Anton Czechow, Taras Szewczenko, Adam Mickiewicz, Aleksander Sołżenicyn, Wasilij Kluczewski, Immanuel Kant, Omar Chajjam, Johann Wolfgang Goethe, Patrick Süskind, Ernest Hemingway, Heinrich Heine. Antoine Saint-Exupéry, Aleksander Dumas ojciec, Juliusz Verne, Iwan Iljin, Iwan Turgieniew, Michaił Priszwin, Aleksander Kuprin, a nawet Osip Mandelsztam i Władimir Nabokow. Podczas gdy na początku podobne „literackie odwołania” miały na celu głównie wykreowanie własnego obrazu na Zachodzie, w tym także w Polsce, jako prezydenta Rosji dążącego do współpracy z Europą i Ameryką, to po roku 2008 Putin – przytaczając już cytaty np. z Michaiła Sałtykowa Szczedrina albo z Księgi dżungli Rudyarda Kiplinga, czynił to już przeważnie dla celów konfrontacyjnych. Obecnie zaś – po rozpętaniu w lutym 2024 roku zbrodniczej wojny przeciwko Ukrainie – jego nadal nieustające odwołania do literatury mają już tylko orwellowski, odwracający zatem wartości i znaczenia charakter, stanowiąc jedynie uzasadnienie tej bezprecedensowej, imperialnej napaści.
The presented article discusses the self-creation of President Vladimir Putin in Russia and the West through references to actual or imagined readings of Russian and foreign literature. Between 2000 and 2024, he publicly mentioned as his favorite and, as he claimed, read authors and thinkers such as Mikhail Lermontov, Alexander Pushkin, Nikolai Gogol, Fyodor Dostoevsky, Leo Tolstoy, Anton Chekhov, Taras Shevchenko, Adam Mickiewicz, Alexander Solzhenitsyn, Vasily Klyuchevsky, Immanuel Kant, Omar Khayyam, Johann Wolfgang von Goethe, Patrick Süskind, Ernest Hemingway, Heinrich Heine, Antoine de Saint-Exupéry, Alexandre Dumas (père), Jules Verne, Ivan Ilyin, Ivan Turgenev, Mikhail Prishvin, Alexander Kuprin, and even Osip Mandelstam and Vladimir Nabokov. While at the beginning such “literary references” were mainly intended to craft his image in the West, including Poland, as a Russian president seeking cooperation with Europe and America, after 2011, Putin - quoting, for instance, Mikhail Saltykov-Shchedrin or The Jungle Book by Rudyard Kipling - used them predominantly for argumentative purposes. Currently, after launching a criminal war against Ukraine in February 2022, his persistent references to literature have taken on an Orwellian character, distorting values and meanings, and serving solely to justify this unprecedented imperialist aggression. Keywords: Putin as a reader of literature, Putin and Russian writers, Putin and western writers
Представленная статья рассказывает о самокреации президента Владимира Путина в России и на Западе через отсылки к реальным или вымышленным прочтениям произведений русской и зарубежной литературы. С 2000 по 2024 год он публично называл своими любимыми и, как утверждал, прочитанными писателями и мыслителями таких, как Михаил Лермонтов, Александр Пушкин, Николай Гоголь, Фёдор Достоевский, Лев Толстой, Антон Чехов, Тарас Шевченко, Адам Мицкевич, Александр Солженицын, Василий Ключевский, Иммануил Кант, Омар Хайям, Иоганн Вольфганг Гёте, Патрик Зюскинд, Эрнест Хемингуэй, Генрих Гейне, Антуан де Сент-Экзюпери, Александр Дюма-отец, Жюль Верн, Иван Ильин, Иван Тургенев, Михаил Пришвин, Александр Куприн, а также Осип Мандельштам и Владимир Набоков. Если вначале подобные «литературные отсылки» были направлены главным образом на создание собственного имиджа на Западе, включая Польшу, как президента России, стремящегося к сотрудничеству с Европой и Америкой, то после 2011 года Путин, приводя цитаты, например, из Михаила Салтыкова-Щедрина или из Книги джунглей Редьярда Киплинга, делал это уже преимущественно в целях конфронтации. А в настоящее время – после развязывания в феврале 2024 года преступной войны против Украины – его продолжающиеся отсылки к литературе приобретают исключительно орвелловский характер, извращая ценности и смыслы, и служат лишь оправданием этой беспрецедентной империалистической агрессии.
| dc.abstract.en | The presented article discusses the self-creation of President Vladimir Putin in Russia and the West through references to actual or imagined readings of Russian and foreign literature. Between 2000 and 2024, he publicly mentioned as his favorite and, as he claimed, read authors and thinkers such as Mikhail Lermontov, Alexander Pushkin, Nikolai Gogol, Fyodor Dostoevsky, Leo Tolstoy, Anton Chekhov, Taras Shevchenko, Adam Mickiewicz, Alexander Solzhenitsyn, Vasily Klyuchevsky, Immanuel Kant, Omar Khayyam, Johann Wolfgang von Goethe, Patrick Süskind, Ernest Hemingway, Heinrich Heine, Antoine de Saint-Exupéry, Alexandre Dumas (père), Jules Verne, Ivan Ilyin, Ivan Turgenev, Mikhail Prishvin, Alexander Kuprin, and even Osip Mandelstam and Vladimir Nabokov. While at the beginning such “literary references” were mainly intended to craft his image in the West, including Poland, as a Russian president seeking cooperation with Europe and America, after 2011, Putin - quoting, for instance, Mikhail Saltykov-Shchedrin or The Jungle Book by Rudyard Kipling - used them predominantly for argumentative purposes. Currently, after launching a criminal war against Ukraine in February 2022, his persistent references to literature have taken on an Orwellian character, distorting values and meanings, and serving solely to justify this unprecedented imperialist aggression. Keywords: Putin as a reader of literature, Putin and Russian writers, Putin and western writers | |
| dc.abstract.other | Представленная статья рассказывает о самокреации президента Владимира Путина в России и на Западе через отсылки к реальным или вымышленным прочтениям произведений русской и зарубежной литературы. С 2000 по 2024 год он публично называл своими любимыми и, как утверждал, прочитанными писателями и мыслителями таких, как Михаил Лермонтов, Александр Пушкин, Николай Гоголь, Фёдор Достоевский, Лев Толстой, Антон Чехов, Тарас Шевченко, Адам Мицкевич, Александр Солженицын, Василий Ключевский, Иммануил Кант, Омар Хайям, Иоганн Вольфганг Гёте, Патрик Зюскинд, Эрнест Хемингуэй, Генрих Гейне, Антуан де Сент-Экзюпери, Александр Дюма-отец, Жюль Верн, Иван Ильин, Иван Тургенев, Михаил Пришвин, Александр Куприн, а также Осип Мандельштам и Владимир Набоков. Если вначале подобные «литературные отсылки» были направлены главным образом на создание собственного имиджа на Западе, включая Польшу, как президента России, стремящегося к сотрудничеству с Европой и Америкой, то после 2011 года Путин, приводя цитаты, например, из Михаила Салтыкова-Щедрина или из Книги джунглей Редьярда Киплинга, делал это уже преимущественно в целях конфронтации. А в настоящее время – после развязывания в феврале 2024 года преступной войны против Украины – его продолжающиеся отсылки к литературе приобретают исключительно орвелловский характер, извращая ценности и смыслы, и служат лишь оправданием этой беспрецедентной империалистической агрессии. | |
| dc.abstract.pl | Prezentowany artykuł opowiada o autokreacji prezydenta Władimira Putina w Rosji i na Zachodzie poprzez odwołania do rzeczywistych albo urojonych lektur literatury rosyjskiej i zagranicznej. Wymieniał on publicznie w latach 2000-2024 takich swoich ulubionych i czytanych, jak twierdził, pisarzy i myślicieli jak – Michał Lermontow, Aleksander Puszkin, Mikołaj Gogol, Fiodor Dostojewski, Lew Tołstoj, Anton Czechow, Taras Szewczenko, Adam Mickiewicz, Aleksander Sołżenicyn, Wasilij Kluczewski, Immanuel Kant, Omar Chajjam, Johann Wolfgang Goethe, Patrick Süskind, Ernest Hemingway, Heinrich Heine. Antoine Saint-Exupéry, Aleksander Dumas ojciec, Juliusz Verne, Iwan Iljin, Iwan Turgieniew, Michaił Priszwin, Aleksander Kuprin, a nawet Osip Mandelsztam i Władimir Nabokow. Podczas gdy na początku podobne „literackie odwołania” miały na celu głównie wykreowanie własnego obrazu na Zachodzie, w tym także w Polsce, jako prezydenta Rosji dążącego do współpracy z Europą i Ameryką, to po roku 2008 Putin – przytaczając już cytaty np. z Michaiła Sałtykowa Szczedrina albo z Księgi dżungli Rudyarda Kiplinga, czynił to już przeważnie dla celów konfrontacyjnych. Obecnie zaś – po rozpętaniu w lutym 2024 roku zbrodniczej wojny przeciwko Ukrainie – jego nadal nieustające odwołania do literatury mają już tylko orwellowski, odwracający zatem wartości i znaczenia charakter, stanowiąc jedynie uzasadnienie tej bezprecedensowej, imperialnej napaści. | |
| dc.affiliation | Wydział Filologiczny : Instytut Filologii Wschodniosłowiańskiej | |
| dc.contributor.author | Przebinda, Grzegorz - 131560 | |
| dc.date.accession | 2025-04-03 | |
| dc.date.accessioned | 2025-04-25T08:23:44Z | |
| dc.date.available | 2025-04-25T08:23:44Z | |
| dc.date.createdat | 2025-04-03T01:23:50Z | en |
| dc.date.issued | 2025 | |
| dc.date.openaccess | 0 | |
| dc.description.accesstime | w momencie opublikowania | |
| dc.description.number | 1 (189) | |
| dc.description.physical | 22-52 | |
| dc.description.version | ostateczna wersja wydawcy | |
| dc.identifier.doi | 10.31261/pr.18195 | |
| dc.identifier.issn | 0137-298X | |
| dc.identifier.project | DRC AI | |
| dc.identifier.uri | https://ruj.uj.edu.pl/handle/item/551827 | |
| dc.identifier.weblink | https://journals.us.edu.pl/index.php/PR/article/view/18195 | |
| dc.language | pol | |
| dc.language.container | pol | |
| dc.rights | Udzielam licencji. Uznanie autorstwa - Na tych samych warunkach 4.0 Międzynarodowa | |
| dc.rights.licence | CC-BY-SA | |
| dc.rights.uri | https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/legalcode.pl | |
| dc.share.type | otwarte czasopismo | |
| dc.source.integrator | false | |
| dc.subject.en | Putin as a reader of literature | |
| dc.subject.en | Putin and Lermontov | |
| dc.subject.en | Putin and Pushkin | |
| dc.subject.en | Putin and Dostoevsky | |
| dc.subject.en | Putin and Tolstoy | |
| dc.subject.en | Putin and Shevchenko | |
| dc.subject.en | Putin and Solzhenitsyn | |
| dc.subject.en | Putin and Kant | |
| dc.subject.en | Putin and Hemingway | |
| dc.subject.en | Putin and Heine | |
| dc.subject.en | Putin and Saint-Exupéry | |
| dc.subject.en | Putin and Kipling | |
| dc.subject.en | Putin and Alexandre Dumas (père) | |
| dc.subject.en | Putin and Ivan Ilyin | |
| dc.subject.other | Путин как читатель литературы | |
| dc.subject.other | Путин и Лермонтов | |
| dc.subject.other | Путин и Пушкин | |
| dc.subject.other | Путин и Достоевский | |
| dc.subject.other | Путин и Толстой | |
| dc.subject.other | Путин и Шевченко | |
| dc.subject.other | Путин и Солженицын | |
| dc.subject.other | Путин и Кант | |
| dc.subject.other | Путин и Хемингуэй | |
| dc.subject.other | Путин и Гейне | |
| dc.subject.other | Путин и Киплинг | |
| dc.subject.other | Путин и Сент-Экзюпери | |
| dc.subject.other | Путин и Александр Дюма-отец | |
| dc.subject.other | Путин и Иван Ильин. | |
| dc.subject.pl | Putin jako czytelnik literatury | |
| dc.subject.pl | Putin i Lermontow | |
| dc.subject.pl | Putin i Puszkin | |
| dc.subject.pl | Putin i Dostojewski | |
| dc.subject.pl | Putin i Tołstoj | |
| dc.subject.pl | Putin i Szewczenko | |
| dc.subject.pl | Putin i Sołżenicyn | |
| dc.subject.pl | Putin i Kant | |
| dc.subject.pl | Putin i Hemingway | |
| dc.subject.pl | Putin i Heine | |
| dc.subject.pl | Putin i Saint-Exupéry | |
| dc.subject.pl | Putin i Kipling | |
| dc.subject.pl | Putin i Aleksander Dumas ojciec | |
| dc.subject.pl | Putin i Iwan Iljin. | |
| dc.subtype | Article | |
| dc.title | W dantejskim kręgu lektur Putina | |
| dc.title.alternative | In the Dantean circle of Putin’s readings | |
| dc.title.journal | Przegląd Rusycystyczny | |
| dc.title.volume | Pisarze o wojnie w Ukrainie | |
| dc.type | JournalArticle | |
| dspace.entity.type | Publication | en |