False confessions in Poland - analysis of the phenomenon with particular emphasis on its causes

Przedmiotem niniejszej pracy magisterskiej jest zjawisko fałszywych samooskarżeń, czyli przyznań złożonych przez osoby, które czynu nie popełniły. Choć intuicyjnie mogłoby się wydawać, że do takich zachowań nie dochodzi lub że zdarzają się one niesamowicie rzadko, tak naprawdę stanowią realny problem. To sytuacja, w której wzrasta ryzyko niesłusznego skazania, a więc pociągnięcia do odpowiedzialności osoby niewinnej, co równocześnie wiąże się z pozostawieniem rzeczywistego sprawcy nieukaranym, a często także i niewykrytym. Zastanawiające jest przede wszystkim to, co skłania niektórych ludzi do przyznania się do czynu, którego nie popełnili. Celem pracy jest znalezienie odpowiedzi na to pytanie. W pierwszej kolejności przedstawiono istotę samego przyznania w procesie karnym. Następnie omówiono ogólną charakterystykę zjawiska fałszywego samooskarżenia przy wykorzystaniu podziału zaproponowanego przez Saula Kassina. Wyróżnił on trzy grupy fałszywego przyznania: dobrowolne, wymuszeniowo-uzgodnieniowe i zinternalizowane. Opis każdej z nich uzupełniono informacjami dotyczącymi zjawiska fałszywych samooskarżeń w polskich realiach z odniesieniem do konkretnych przypadków, które miały miejsce w ostatnich latach. Rozważania co do przyczyn dotyczą nie tylko zachowań i błędów organów, ale przede wszystkim indywidualnych motywacji osób przyznających się do czynu, którego nie popełniły. W ostatnim rozdziale wskazano potencjalne metody zapobiegania fałszywym samooskarżeniom.

The subject of this master thesis is the phenomenon of false confessions, namely confessions made by individuals who did not commit the crime. Although it might seem that such behavior does not occur or that it occurs extremely rarely, it is actually a real problem. This is a situation that increases the risk of wrongful conviction, meaning that an innocent person might be held accountable, while the actual perpetrator remains unpunished and often undetected. Particularly intriguing is what makes some people confess to an act they did not commit. The aim of this paper is to answer this question. In the first chapter the role of confession in criminal proceedings is presented. Then, the general characteristics of the phenomenon of false confessions are discussed, following the classification suggested by Saul Kassin. He distinguished three groups of false confessions: voluntary, coerced-compliant, and internalised. The description of each of them is enriched with information on the phenomenon of false confessions in Poland and also with reference to specific cases that have occurred in recent years. The analysis of the causes of false confessions includes not only the behavior and errors of authorities but, above all, the individual motivations of those who confess to an act they did not commit. The final chapter outlines potential methods for preventing false confessions.