"I am writing to you in Moscovia" by Uladzimir Arlou : historical reconstruction and prophecy of disaster

W opowiadaniu Uładzimira Arłoua Piszę do was do Moskowii są przedstawione obejmujące lata 1563-1565 wydarzenia historii Białorusi, w tym szturm Połocka w 1563 roku, a także zarys osoby Iwana Groźnego. Narratorem w utworze jest strzelec Aleksy, bezpośredni uczestnik kampanii wojennej, uważny obserwator i krytyk cara. W liście do rodziny Aleksy opisuje swoje doświadczenia zbrodni wojennych, przemocy, gwałtu – wszystkiego, czego większość społeczeństwa moskiewskiego nie może sobie wyobrazić ze względu na działanie carskiej propagandy. Narrator jest w sytuacji tzw. „emigracji wewnętrznej”, prezentowane przez Aleksego obrazy „my” cechuje wewnętrzna niespójność i rozwarstwienie. Powodem do zaburzenia obrazu „my” są refleksje na temat sylwetki Iwana Groźnego. Narrator skupia się na okrucieństwach Iwana, jego zepsuciu moralnym. Konstruowanie przez Arłoua obrazu społeczeństwa XVI-wiecznej Moskowii zawiera wyraźne aluzje do okresu represji stalinowskich. Z kolei, w kontekście bieżących wydarzeń historycznych w Białorusi, Ukrainie i Rosji opowiadanie uznać można za przepowiednię katastrofy: z punktu widzenia władz moskiewskich Białoruś i Ukraina, podobno jak w XVI wieku, to jedynie części wielkiego imprerium, które Rosja próbuje odbudować.

The novella I'm Writing to You in Moscovia by Belarusian author Uladzimir Arlou portrays events from the time of the Livonian War, particularly the years 1563-1565, including the storming of Polatsk in 1563. Alexei, the narrator of the novella and the author of a letter to his family in Moscovia, is a direct participant in the military campaign - a keen observer and critic of the atrocities committed by the tsar. In his letter to a family, Alexei tells about his experience of war crimes, violence, murder, and betrayal - all of which remain unimaginable to most people due to the car’s propaganda. The narrator finds himself in a state of so-called “internal emigration”, his representation of the collective “we” is marked by internal contradiction and fragmentation. This distortion stems from his reflections on the figure of Ivan the Terrible. The narrator emphasizes Ivan’s cruelty, highlighting the tsar’s moral depravity. The way Arlou constructs his depiction of 16th-century Muscovite society contains clear allusions to the period of Stalinist repression. Moreover, in the contemporary historical and political context of Belarus, Ukraine, and Russia, the novella serves as a dire warning of a looming catastrophe. According to Kremlin ideology, both Belarus and Ukraine are still regarded not as sovereign nations, but as mere parts of the Russian Empire - an entity the Russian authorities are now attempting to restore.