Literature as a symptom

Autorka proponuje powiązanie zagadnień teoretycznoliterackich z psychoanalityczną koncepcją symptomu. Punkt wyjścia wynika z połączenia ze sobą dwóch obszarów problemowych: relacja między literaturą a teorią literatury (R. Koziołek) oraz funkcjonalizacja symptomu jako narzędzia analitycznego (J. Lacan). Takie ujęcie umożliwia zestawienie literatury z symptomem i przeciwstawienie tej „nowej” kategorii systematyzującemu prawu teorii. Przykładem tego rodzaju interpretacji w omówieniu autorki jest Sprawa Stawrogina (Warszawa 1996). Książka stanowi prezentację dwóch odmiennych strategii lekturowych, które autorka definiuje i porównuje ze sobą. Dowodzi, że możliwe staje się powiązanie (wyartykułowanie) kwestii teoretycznoliterackich i psychoanalitycznych na gruncie wspólnej lektury tekstowej, a nie wyłącznie w słownikowym czy terminologicznym zapośredniczeniu.

The article links issues of literary theory with the psychoanalytic concept of the symptom. The starting point stems from the connection of two problem areas: the relationship
between literature and literary theory (R. Koziołek) and the symptom’s functionalization as an analytical tool (J. Lacan). Such an approach allows the author to compare literature with the symptom and contrast this “new” category with literary theory’s systematizing power. The article exemplifies the thought with the interpretation of the book Sprawa Stawrogina (Stavrogin’s Case; Warsaw 1996), which offers two different reading strategies, which the author defines and compares with each other. Moreover, the author proves that we may link (articulate) literary theory and psychoanalytic issues on the grounds of common reading, not only through dictionary or terminological mediations.