The Barbie Paradox. Can Barbie Movies Have Emancipatory Potential?

Tematem niniejszej pracy jest ukazanie paradoksu związanego z figurą Barbie w popkulturze, a konkretniej z jej społecznym odbiorem. Z jednej strony, postać Barbie to doskonałe uosobienie krzywdzących stereotypów dotyczących płci, toksycznych oraz nieosiągalnych wzorców estetycznych, które mogą zostać powielane przez młode osoby użytkujące lalkę. Z drugiej strony, filmy z serii o Barbie (do 2010 roku), które stanowią podstawę źródłową owej pracy, przekształcają męską narrację ich baśniowych pierwowzorów oraz przedstawiają radykalnie kobiecą perspektywę, łamiącą szkodliwe wzorce społeczne uwarunkowane przez rzeczywistość uwikłaną w patriarchat. Podstawowym celem pracy jest próba odpowiedzenia na pytanie: „Czy w świetle negatywnej i destruktywnej reputacji figury Barbie w kulturze, można wciąż dostrzec jej emancypacyjny oraz zrywający ze szkodliwymi stereotypami potencjał?”. Na podstawie analizy odbioru Barbie zarówno jako produktu amerykańskiej korporacji, jak i narzędzia do rozwoju wyobraźni, wysunięto podstawowy wniosek, że akt „używania” Barbie przez jej odbiorców/użytkowników może mieć potencjał emancypacyjny.

The subject of this paper is to show the paradox associated with the figure of Barbie in pop culture and, more specifically, with its public perception. On the one hand, the Barbie figure is the perfect embodiment of hurtful gender stereotypes, toxic and unattainable aesthetic patterns, which could be reproduced by young users of the doll. On the other hand, the Barbie movies (up to 2010), which form the source basis of this paper, transform the masculine narrative of their fairy tale prototypes and present a radically feminine perspective that breaks harmful social patterns conditioned by patriarchal reality. The primary goal of the paper is to try to answer the question, "In the light of negative and destructive reputation of the Barbie figure in culture, can we still see its emancipatory potential that could break harmful stereotypes?". Based on an analysis of the reception of Barbie both as a product of an American corporation and as a tool for the development of imagination, a basic conclusion is made that the act of "using" Barbie by her audience/users may have emancipatory potential.