Osoba ludzka i fikcyjna zdolność: Prawo w myśli Leonarda Polo

Streszcz. ang. s. 34. Bibliogr. s. 45-46.

Leonardo Polo enriches legal philosophy with the concept of ‘person’, one whose act of being means co-being, co-existence, and which allows the person to grasp his or her act of being through encounter with others—being ‘ademas’. This concept might suggest anthropological reflection on individual rights, which are usually conceived as the autonomous sphere of a person as one who can act according to his or her own act of will, and in this way by the exercise of rights can be self-determined. The idea of the person as being-ever-more (‘ademas’) opens us to the idea of the correlation of our entitlements and of our capacity towards others—which means that we may understand both our entitlements and our capacity only when we encounter others—in dialogue or at the court—by recognizing the constraints upon us of others’ entitlements and capacities.

Leonardo Polo wzbogaca filozofię prawa o koncepcję "osoby", której akt bycia oznacza współbycie, współistnienie, i która pozwala osobie uchwycić swój akt bycia poprzez spotkanie z innymi - bycie "ademas". Koncepcja ta może sugerować antropologiczną refleksję nad prawami jednostki, które są zwykle pojmowane jako autonomiczna sfera osoby jako bytu, który może działać zgodnie z własnym aktem woli i w ten sposób, poprzez korzystanie z praw, może być samostanowiącym. Idea osoby jako będącej-wiecznie-większą ("ademas") otwiera nas na ideę korelacji naszych uprawnień i naszych zdolności wobec innych - co oznacza, że możemy zrozumieć zarówno nasze uprawnienia, jak i nasze zdolności tylko wtedy, gdy spotykamy się z innymi - w dialogu lub na sądzie - rozpoznając ograniczenia, jakie nakładają na nas cudze uprawnienia i zdolności.