The Russian minority in Estonia - a chance for development or a cause of dichotomy?

Praca licencjacka dotyczy mniejszości rosyjskiej w Estonii. W pierwszym rozdziale autorka odwołuje się do różnych definicji mniejszości oraz terminu „diaspora”. Mniejszość narodowa nie ma jednej definicji. Przy definiowaniu tego terminu badacze zwracają uwagę na różne kryteria. Została opisana definicja mniejszości narodowej w świetle ustawodawstwa polskiego i estońskiego oraz omówiono podobieństwa tych pojęć. Estonia nie rozróżnia jednak mniejszości narodowych i etnicznych.Brak rozróżnienia na mniejszość narodową i etniczną jest charakterystyczny nie tylko dla ustawodawstwa estońskiego. Wielu badaczy, takich jak Vladimir Bobkov, używa tej samej definicji dla obu terminów. Badacze są zgodni, że termin „diaspora” odnosi się do grup rozproszonych, a diaspora charakteryzuje się rozwiniętą strukturą etno-społeczno-kulturową poza jej historyczną ojczyzną.Drugi rozdział poświęcony jest historii estońsko-rosyjskiej XX wieku. Omówienie okresu II wojny światowej, przyłączenia Estonii do Związku Radzieckiego i okresu komunizmu jest konieczne, aby zrozumieć postawy Estończyków w stosunku mniejszości rosyjskiej. Wiek XX to także okres kształtowania się państwowości estońskiej. W pierwszej części autorka opisuje warunki geograficzne i historyczne, w jakich znajduje się Estonia, z naciskiem na wiek XX. Omawiane są także konflikty z sąsiadami Estonii. Przedstawiono wydarzenia prowadzące do odzyskania niepodległości 24 lutego 1918 r. oraz trudności okresu międzywojennego. Estonia jako kraj rozwijający się mimo potrzeby rozwoju infrastruktury i handlu, kładł również nacisk na rozwój i upowszechnienie języka estońskiego wśród inteligencji. Doprowadziło to do powstania wielu instytucji promujących kulturę estońską, takich jak Państwowa Fundacja Kultury. Wielu nazywa ten czas estońskim okresem renesansu, ponieważ w tym czasie powstały estońskie słowniki, pierwsze encyklopedie i najważniejsze dzieła literackie, takie jak Tõde ja õigus (Prawda i Sprawiedliwość). Charakterystyczna dla tamtych czasów fala estońskiego patriotyzmu przejawiała się m.in wznoszeniem pomników wybitnych postaci estońskich - Lydii Koiduli czy Friedricha Kreutzwalda.Kolejny rozdział opisuje spadek jakości życia Estończyków po wstąpieniu do Związku Radzieckiego. Płace były niższe, dostęp do podstawowych artykułów spożywczych był utrudniony, a wielu groziło głód. Doszło też do dyskryminacji językowej, gdyż teoretycznie język estoński funkcjonował na równi z językiem rosyjskim, ale w rzeczywistości osoby mówiące po rosyjsku miały większe możliwości rozwoju kariery. Estończycy byli również zaskoczeni różnicami w kulturze pracy – wcześniej w kopalniach i fabrykach nie pracowały kobiety i dzieci. Już w okresie komunistycznym izolacja rdzennej ludności Estonii od Rosjan była oczywista. Rosjanie mieszkali w Tallinie i na północnym wschodzie i trend ten trwa do dziś. Jednym z powodów nieufności Estończyków do rosyjskiej mniejszości narodowej, zdaniem autorki, może być deportacja Estończyków w głąb Związku Radzieckiego w latach 40. XX wieku. Podczas gdy Estonia corocznie upamiętnia ofiary deportacji, Rosja odrzuca je jako zbrodnie przeciwko ludzkości.Ostatni podrozdział przedstawia przemiany gospodarcze, które w znacznej mierze dotknęły mniejszości narodowe, seniorów i osoby bezrobotne. Analizowany jest Wskaźnik Giniego i Produkt Krajowy Brutto za 22 lata w krajach bałtyckich.Rozdział trzeci poświęcony jest zagadnieniom socjologicznym i ekonomicznym. Podjęto temat wykluczenia społecznego w stosunku do mniejszości etnicznych. Autorka omawia niektóre z problemów, z jakimi boryka się mniejszość rosyjska w Estonii – od uzyskania rosyjskiego obywatelstwa po pogorszenie warunków społeczno-gospodarczych i wynikające z tego trudności. Problemy charakterystyczne dla tej społeczności to bezrobocie, brak odpowiedniego wykształcenia i kwalifikacji zawodowych, ubóstwo, narkomania i choroby psychiczne.

The bachelor's thesis concerns the Russian minority in Estonia. In the first chapter, the author refers to various definitions of minorities and the term "diaspora". A national minority does not have a single definition. When defining this term, researchers pay attention to various criteria. The definition of a national minority in the light of Polish and Estonian legislation was described and the similarities of these concepts were discussed. Estonia, however, does not distinguish between national and ethnic minorities. The lack of distinction between the national and ethnic minorities is characteristic not only of Estonian legislation. Many researchers, such as Vladimir Bobkov, use the same definition for both terms. Researchers agree that the term "diaspora" refers to dispersed groups, and that the diaspora is characterized by a developed ethno-socio-cultural structure beyond its historical homeland. The second chapter is about the Estonian-Russian history of the 20th century. The discussion of the period of World War II, the accession of Estonia to the Soviet Union and the period of communism is necessary to understand the attitudes of Estonians towards the Russian minority. The 20th century was also the period of the formation of the Estonian state. In the first part, the author describes the geographical and historical conditions in which Estonia is located, with an emphasis on the 20th century. Conflicts with Estonia's neighbors are also discussed. The events leading to the regaining of independence on February 24, 1918 and the difficulties of the interwar period were presented. As a developing country, despite the need to develop infrastructure and trade, Estonia also put emphasis on the development and dissemination of the Estonian language among intelligentsia. This has led to the creation of many institutions promoting Estonian culture, such as the Cultural State Foundation. Many call this time the Estonian Renaissance period, as Estonian dictionaries, the first encyclopedias, and the most important literary works such as Tõde ja õigus (Truth and Justice) were created during this time. The wave of Estonian patriotism characteristic of those times was manifested, among others, by erecting monuments to eminent Estonian figures - Lydia Koidula or Friedrich Kreutzwald.The next chapter describes the decline in the quality of life of Estonians after joining the Soviet Union. Wages were lower, access to basic amenities was difficult, and many faced starvation. There was also linguistic discrimination, as in theory Estonian was on a par with Russian, but in reality Russian speakers had greater career opportunities. Estonians were also surprised by the differences in the work culture - before that, women and children did not work in mines and factories. During the communist period, the isolation of the indigenous population of Estonia from the Russians was obvious. The Russians lived in Tallinn and the Northeast, and this trend continues today. One of the reasons for the distrust of the Estonians towards the Russian national minority, according to the author, may be the deportation of Estonians deep into the Soviet Union in the 1940s. While Estonia commemorates deportation victims annually, Russia dismisses them as crimes against humanity. The last section looks at the economic transition that has largely affected national minorities, seniors and the unemployed. The Gini Index and Gross Domestic Product for 22 years in the Baltic states are analyzed.The third chapter is devoted to sociological and economic issues. The topic of social exclusion in relation to ethnic minorities was discussed. The author discusses some of the problems faced by the Russian minority in Estonia - from obtaining Russian citizenship to the worsening of socio-economic conditions and the resulting difficulties. Problems typical of this community include unemployment, lack of adequate education and poverty.