New Media and the Political Culture of Youth

Cel pracy stanowiła analiza stanu kultury politycznej młodych ludzi, identyfikacja ich głównych źródeł wiedzy politycznej oraz ocena wpływu współczesnych mediów i technologii cyfrowych na kształtowanie postaw obywatelskich. Podstawy teoretyczne opracowano m. in. w oparciu o koncepcje takich badaczy jak K. B. Janowski, A. Bodnar i J. Stefanowicz, G. A. Almond oraz S. Verba. Badanie natomiast przeprowadzono w trzech etapach: sondażu diagnostycznym dotyczącym stosunku młodych ludzi do polityki, poziomu zaufania do instytucji i preferowanych źródeł informacji; wywiadach pogłębionych z osobami wskazującymi najczęściej wybierane medium; oraz analizie treści wybranych profili w mediach społecznościowych z wykorzystaniem klucza kategoryzacyjnego i karty analizy. Wyniki potwierdziły dominującą rolę mediów społecznościowych jako źródła informacji politycznej. Jednocześnie wykazały istotne zróżnicowanie funkcji komunikacyjnych i stylów narracji w najczęściej wybieranych przez młodych źródłach, co uniemożliwia jednoznaczne określenie, czy nowe media pełnią wobec kultury politycznej młodego pokolenia rolę eufunkcjonalną, czy dysfunkcjonalną.Kulturę polityczną młodych w warunkach nowych mediów można określić jako hybrydową – łączącą aktywne uczestnictwo z selektywnym odbiorem treści, podatnością na bańki informacyjne i wpływ bodźców emocjonalnych. Rozumienie przez młodych pojęcia kultura polityczna okazało się niejednolite: część badanych definiowała je zgodnie z ujęciem naukowym jako zbiór norm, wartości i wzorców zachowań politycznych, inni odnosili je do jakości debaty publicznej, relacji władzy z obywatelami lub ogólnie rozumianej polityki. Nie ulega jednak wątpliwości, iż media społecznościowe wywierają istotny wpływ na postawy obywatelskie i formy uczestnictwa młodych ludzi w życiu publicznym. Można przy tym stwierdzić, że w warunkach wyposażenia obywateli w odpowiednie kompetencje informacyjne i krytyczne – takie jak selekcja źródeł, weryfikacja treści czy rozpoznawanie dezinformacji – nowe media mogą pełnić funkcję eufunkcjonalną, sprzyjając rozwojowi świadomego uczestnictwa. Brak tych umiejętności skutkuje jednak działaniem odwrotnym, wzmacniając podatność na manipulację, utrwalając bańki informacyjne i stanowiąc potencjalne zagrożenie dla jakości debaty publicznej oraz trwałości społeczeństwa obywatelskiego.

The aim of this study was to analyse the state of political culture among young people, identify their main sources of political knowledge, and assess the impact of contemporary media and digital technologies on shaping civic attitudes. The theoretical framework was based, among others, on the concepts of K. B. Janowski, A. Bodnar, J. Stefanowicz, G. A. Almond, and S. Verba. The research was conducted in three stages: a diagnostic survey examining young people’s attitudes towards politics, their level of trust in certain institutions, and preferred sources of information; in-depth interviews with respondents indicating their most frequently chosen medium; and a content analysis of selected social media profiles using a categorisation key and analysis sheet.The findings confirmed the dominant role of social media as a source of political information. At the same time, they revealed significant diversity in the communicative functions and narrative styles of the sources most frequently chosen by young people, making it impossible to clearly determine whether new media play a eufunctional or dysfunctional role in relation to the political culture of the young generation. Political culture in the context of new media can be described as hybrid-combining active participation with selective content consumption, susceptibility to information bubbles, and the influence of emotional stimuli. The understanding of the term political culture among young people proved to be inconsistent: some respondents defined it in line with the academic approach as a set of norms, values, and patterns of political behaviour, while others referred to the quality of public debate, relations between authorities and citizens, or politics in general.There is no doubt that social media exert a significant influence on civic attitudes and forms of participation in public life among young people. It can be argued that, when citizens are equipped with appropriate informational and critical competences – such as source selection, content verification, and the ability to recognise disinformation – new media can perform a eufunctional role, fostering the development of informed participation. In the absence of such skills, however, their impact becomes the opposite, increasing susceptibility to manipulation, reinforcing information bubbles, and posing a potential threat to the quality of public debate and the sustainability of civil society.