Consumed by the screen. Representation of queerness in "I saw the TV glow" by Jane Schoenbrun.

Praca składa się z trzech części analitycznych, które kolejno omawiają różne aspekty reprezentacji queerowości w filmie "W blasku ekranu". Najpierw opisano kontekst biograficzny osoby reżyserskiej, następnie zdefiniowano termin queer oraz queerowość bohaterów filmu. Kolejna część pracy poświęcona została wartości gatunkowej analizowanej na podstawie Carrollowskiej teorii gatunku fantastycznego, gdyż Schoenbrun eksploruje relację widz-ekran, wprowadzając odbiorcę w stan ciągłych wahań fantastycznych, będących metaforą doświadczenia queerowego. Film posługuje się także pozostałymi dwoma cechami fantastyki: ukazaniem świata przedstawionego jako tego rzeczywistego oraz zależności fantastycznego odczytania dzieła od odrzucenia interpretacji alegorycznych i poetyckich. Istotne było także omówienie teorii identyfikacji, Carrolla i Cohena, co wspomogło rozważania nad potencjałem gatunku fantastycznego oraz podkreśliło wagę cech demograficznych w umożliwieniu tego procesu. Badanie zostało pogłębione o kontekst społeczno-kulturowy, analizując "W blasku ekranu" jako dzieła wpasowującego się w “Egg Theory” Grace Laverly, oraz czerpiąc z badania odbioru queerowej reprezentacji przez osoby tej grupy autorstwa Juras i Skorupy. Film, posługując się strukturą zmaterializowanej metafory skorupy jajka, ukazuje queerowość, a tym bardziej tranzycję jako niemożliwą do zrozumienia. Figura antagonisty – Pana Melancholii – oraz jego więzienie, Królestwo nocy, są symbolami heteronormatywnego społeczeństwa, w którym samo uświadomienie queerowości kończy się powolnym uduszeniem. Opierając się na badaniu Skorupy i Juras, ukazane zostały kluczowe reprezentatywne aspekty filmu – queerowa ekipa filmowa, dobór aktorów – a film odchodzi od "drogi męczeństwa", ukazując różne ścieżki queerowości. "W blasku ekranu" stanowi adekwatną queerową reprezentację, ukazując ważną relację między osobą a wybranym przez nią ekranem, który staje się medium pochłaniającym i popychającym widza do zderzenia się z własną tożsamością.

The thesis consists of three analytical sections, which successively examine various aspects of queer representation in the film “I Saw the TV Glow”. First, the director’s biographical context is described, followed by a definition of the term ‘queer’ and an examination of the characters’ queerness. The next section is devoted to genre value, analysing Carroll’s theory of the fantastic genre. Schoenbrun explores the viewer-screen relation, immersing the audience in hesitation between natural and supernatural hypotheses that serve as a metaphor for the queer experience. The film also employs the other two characteristics of the fantastic: presenting the fictional world as the real one, and making a fantastic reading depend on the rejection of allegorical and poetic interpretations. It was also significant to discuss Carroll and Cohen’s identification theory, which supported reflections on the potential of the fantasy genre and emphasised the importance of demographic characteristics in enabling this process. The study was expanded to include a socio-cultural context, analysing “I saw the TV Glow” as a work that fits into Grace Laverly’s “Egg Theory”, and drawing on Juras and Skorupa’s research into the reception of queer representation by members of that community. The film, employing the structure of the materialised metaphor of an eggshell, portrays queerness, and even more so transition, as incomprehensible. The figure of the antagonist – Mr Melancholy – and his prison, the Midnight Realm, are symbols of a heteronormative society in which the very realisation of one’s queerness leads to slow suffocation. Drawing on research by Skorupa and Juras, the film highlights key representative aspects – the queer film crew, the casting choices – and moves away from the ‘path of martyrdom’, showcasing various paths of queerness. “I saw the TV Glow” constitutes an adequate queer representation, highlighting the important relationship between the individual and the screen they have chosen, as it becomes a medium that consumes the viewer and pushes them to confront their own identity.