Analiza porównawcza powieści Andrzeja Sapkowskiego Ostatnie życzenie i jej przekładu na język rosyjski

A comparative analysis of Andrzej Sapkowski's novel Ostatnie życzenie and its translation into Russian

Powieść Andrzeja Sapkowskiego Ostatnie życzenie i jej rosyjskie tłumaczenie autorstwa Jewgienija Wajsbrota, zatytułowane Последнее Желание, zostały poddane analizie porównawczej w celu zbadania metod tłumaczenia i transformacji. Rozdział teoretyczny zagłębia się w definiowanie gatunku fantasy, czerpiąc z teorii Briana Attebery'ego. Zidentyfikowano w nim takie cechy, jak nieprzewidywalne fabuły, niepewne zwycięstwo dobra nad złem oraz równoległe lub alternatywne ustawienia świata. Dodatkowo, rozdział przedstawia typologię bohaterów fantasy i ich cech.Omówiono historyczny rozwój gatunku fantasy w Polsce i Rosji, podkreślając rolę tekstów fantasy w krajach o ścisłej cenzurze. Omówiono wyzwania związane z tłumaczeniem utworów fantasy, w tym tłumaczenie się toponimów, nazw własnych i uchwycenie unikalnej atmosfery. Podkreślono ważność artystycznego podejścia tłumacza, konsekwencję i spójność w tłumaczeniu nazw własnych.Rozdział praktyczny opowiada o narodzinach Wiedźmina i jego międzynarodowym uznaniu, ukazując kluczową rolę tłumaczy takich jak Jewgienij Wajsbrot dzięki , któremu Wiedźmin zdobył uznanie wśród rosyjskich czytelników. Analiza porównawcza ujawnia wyzwania związane z tłumaczeniem pomimo możliwości posługiwania się różnymi technikami transformacji przekładu. Tłumaczenie J. Wajsbrota charakteryzuje się neutralizacją tekstu przekładu potencjalnie wpływając błędne odczytanie intencji autora i niuansów kulturowych.Podsumowując, badanie podkreśla znaczenie ram teoretycznych dla praktycznej analizy i proponuje innowacyjne podejście do tłumaczenia tekstów fantasy w parze językowej polski-rosyjski, wnosząc wkład w istniejące badania w tej dziedzinie.

Andrzej Sapkowski’s novel Ostatnie życzenie and its Russian translation by Yevgeny Vaisbrot, titled Последнее Желание, underwent a comparative analysis to explore translation methods and transformations. The theoretical chapter delves into defining the fantasy genre, drawing from Brian Attebery’s theory. It identifies characteristics like unpredictable plots, uncertain victories of good over evil, and parallel or alternative world settings. Additionally, the chapter presents a typology of fantasy heroes and their traits.The historical development of the fantasy genre in Poland and Russia is discussed, emphasizing the role of fantasy texts in countries with strict censorship. Challenges in translating fantasy works, including handling toponyms, proper names, and capturing unique atmospheres, are addressed. An artistic approach, consistency, and coherence in translating names are highlighted.The practical chapter recounts the emergence of The Witcher and its international acclaim, recognizing the pivotal role of translators like Yevgeny Vaisbrot in introducing the series to Russian readers. The comparative analysis reveals translation challenges despite various transformation techniques. Notably, Vaisbrot’s translation occasionally employs neutralization, potentially affecting the author’s intent and cultural nuances.In conclusion, the study underscores the importance of a theoretical framework for practical analysis and proposes an innovative approach to translating fantasy texts in the Polish-Russian language pair, contributing to existing research in this field.

Роман Анджея Сапковского Ostatnie życzenie и его русский перевод Евгения Вайсброта, озаглавленный Последнее желание, подверглись сравнительному анализу с целью изучения переводческих приемов и трансформаций. Теоретическая глава посвящена определению жанра фэнтези, опираясь на теорию Брайана Аттебери. Он выделяет такие характеристики жанра фэнтези, как непредсказуемые сюжеты, неопределенные победы добра над злом, параллельные или альтернативные миры. Кроме того, в главе представлена типология героев фэнтези и их характерных черт.Обсуждается историческое развитие жанра фэнтези в Польше и России, подчеркивается роль фэнтезийных текстов в странах с жесткой цензурой. Рассматриваются проблемы перевода произведений фэнтези, в том числе перевод топонимов, именами собственными и передача уникальной атмосферы. Особое внимание уделяется художественному подходу, последовательности и связности при переводе фэнтезийных текстов. Практическая глава рассказывает о появлении Ведьмака и его международном признании, признавая ключевую роль таких переводчиков, как Евгений Вайсброт, в представлении серии русскому читателю. Сравнительный анализ выявляет трудности перевода фэнтезийных текстов несмотря на различные переводческие трансформации. Примечательно, что в переводе Вайсброта иногда используется нейтрализация, что потенциально может повлиять на авторский замысел и культурные нюансы.В заключение следует отметить, что данное исследование подчеркивает важность теоретической базы для практического анализа и предлагает инновационный подход к переводу фэнтезийных текстов в польско-русской языковой паре, внося свой вклад в существующие исследования в этой области.